دوره 23، شماره 4 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-زمستان 1395 )                   جلد 23 شماره 4 صفحات 345-351 | برگشت به فهرست نسخه ها



DOI: 10.21859/hums-23048

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hajizadeh Moghaddam A, Ahmadi Avendi E, Sayraf R, Zare M. Comparison of the Therapeutic Effects of Silymarin and Nanosilymarin on Hepatotoxicity Induced by Titanium Dioxide Nanoparticles. Sci J Hamadan Univ Med Sci . 2017; 23 (4) :345-351
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-1385-fa.html
حاجی زاده مقدم اکبر، احمدی اوندی الهام، صیرفی رضا، زارع محبوبه. مقایسه اثرات درمانی سیلیمارین و نانوسیلیمارین بر مسمومیت کبدی القاء شده با نانوذرات دی اکسید تیتانیوم. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان. 1395; 23 (4) :345-351

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-1385-fa.html


دانشیار دانشگاه مازندران ، a.hajizadeh@umz.ac.ir
چکیده:   (735 مشاهده)

مقدمه: مطالعات اخیر نشان داده‌اند که نانوذرات دی اکسید تیتانیوم برای انسان سمی هستند. سیلیمارین به عنوان داروی محافظ کبدی شناخته شده است. در این مطالعه از روش ته‌نشینی نانو برای تولید نانوکریستال به منظور بهبود حلالیت سیلیمارین استفاده شد. هدف این مطالعه تعیین نقش حفاظتی سیلیمارین و نانوکریستال آن در درمان آسیب کبدی ناشی از نانوذرات دی اکسید تیتانیوم در موش است.

روش کار: در این مطالعه تجربی، موش‌های صحرایی به پنج گروه کنترل، شم، مسموم شده (تجویز خوراکی نانو دی اکسید تیتانیوم با دوز 150 میلی‌گرم بر کیلوگرم به مدت سه هفته) وگروه‌های مسموم درمان شده با سیلیمارین و نانو سیلیمارین (تجویز خوراکی با دوز 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم به مدت سه هفته پس از تجویز نانو نانوذرات دی اکسید تیتانیوم) تقسیم شدند. در پایان، فعالیت آنزیم‌های آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلانین آمینو ترانسفراز (ALT) وآلکالین فسفاتاز (ALP) سرمی و تغییرات هیستولوژیکی کبدی مورد بررسی قرار گرفت.

یافته‌ها: مصرف خوراکی نانوذرات دی اکسید تیتانیوم منجر به افزایش معنی‌دار فعالیت آنزیم‌های AST، ALT و ALP (01/0 > P) و (001/0 > P) سرمی و قطر هسته هپاتوسیت‌ها گردید (05/0 > P). سیلیمارین و نانوکریستال آن سطوح افزایش یافته آنزیم‌های کبدی ناشی از مصرف نانوذرات دی اکسید تیتانیوم را کاهش داده و همچنین قطر هسته هپاتوسیت‌های موش‌های مسموم شده را کاهش دادند (001/0 > P).

نتیجه گیری: یافته‌های حاصل از این مطالعه نشان داد که سیلیمارین و نانوکریستال آن احتمالاً به دلیل خاصیت آنتی‌اکسیدانی، سبب حفاظت کبدی در برابر آسیب ناشی از مصرف نانو ذره اکسید تیتانیوم می‌گردد.

متن کامل [PDF 292 kb]   (397 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Scientific Journal of Hamadan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb