دوره 24، شماره 3 - ( مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-پاییز 1396 )                   جلد 24 شماره 3 صفحات 199-205 | برگشت به فهرست نسخه ها



DOI: 10.18869/acadpub.ajcm.24.3.199

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hashemi S, Tayebinia H, Esna Ashari F, Nemat Gorgani F. Comparison of Serum Levels of Hepcidin in Brucellosis Patients and Healthy Individuals. Sci J Hamadan Univ Med Sci. 2017; 24 (3) :199-205
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-1559-fa.html
هاشمی سیدحمید، طیبی نیا حیدر، اثنی عشری فرزانه، نعمت گرگانی فرناز. مقایسه سطح سرمی هپسیدین در بیماران مبتلا به بروسلوز و افراد سالم. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي همدان. 1396; 24 (3) :199-205

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-1559-fa.html


دستیار دانشگاه علوم پزشکی همدان ، farnazng85@gmail.com
چکیده:   (132 مشاهده)
سابقه و هدف: هپسیدین یک پروتئین فاز حاد است که از کبد ترشح می شود و با افزایش احتباس آهن در داخل ماکروفاژها و کاهش جذب آهن توسط پاتوژن ها مانع تکثیر آنها می شود. اگرچه در مورد نقش هپسیدین مطالعات فراوانی انجام شده است اما اطلاعات در مورد نقش آن در بروسلوز بسیار محدود است. هدف از انجام این مطالعه مقایسه سطح سرمی هپسیدین در بیماران بروسلوز در مقایسه با افراد سالم می باشد.
مواد و روش‌‌ها: کلیه بیماران بروسلوز مراجعه کننده به درمانگاه یا بخش عفونی بیمارستان سینا از فروردین 1395 تا بهمن 1395 وارد مطالعه شدند. همچنین افراد سالم که جهت چک آپ یا بعنوان همراه بیمار مراجعه می کردند، ضمن این که از نظر سن و جنس همسان سازی شدند، بعنوان گروه کنترل انتخاب شدند. از کلیه افراد نمونه خون گرفته شد و سطح سرمی هپسیدین براساس روش الایزا اندازه گیری شد. همچنین پرسشنامه حاوی اطلاعات دموگرافیک، علائم بالینی و آزمایشگاهی برای کلیه افراد تکمیل شد. اطلاعات جمع آوری شده با نرم افزار Stata 11 مورد آنالیز قرار گرفت.
یافته‌ها: در این مطالعه مورد-شاهدی 42 بیمار مبتلا به بروسلوز و 42 فرد سالم مورد بررسی قرار گرفتند. شایعترین علائم بالینی تب (%76) و آرترالژی (%69) بود. همچنین 55% بیماران 160/1Wright> و 60% آنان 80/12ME> داشتند. بروسلوز عارضه دار در 12 بیمار (%6/28) دیده شد. میانگین سطح سرمی هپسیدین در گروه بیمار 77/11±46/42 و در گروه کنترل 21/4±33/17 بود. میزان هپسیدین در گروه بیمار به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود (001/0P<). در گروه بیمار از 42 نفر، 12 نفر عارضه دار و 30 نفر بدون عوارض بودند. میانگین سطح سرمی هپسیدین در گروه بیماران عارضه دار 1/10±41 و در گروه بدون عارضه 4/12±43 بود. تفاوت معنی داری بین این دو گروه از نظر سطح سرمی هپسیدین وجود نداشت.
نتیجه‌گیری: افزایش سطح سرمی هپسیدین در بروسلوز می تواند به عنوان یک بیومارکر تشخیصی برای تأیید التهاب و بیماری فعال در نظر گرفته شود. برای بررسی نقش هپسیدین به عنوان مکانیسم دفاعی میزبان و اثرات احتمالی آن در پاتوژنز بیماری مطالعات بیشتری لازم است.
واژه‌های کلیدی: بیومارکر، تب مالت، هپسیدین
متن کامل [PDF 665 kb]   (56 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی بالینی ابن سینا می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Avicenna Journal of Clinical Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb