دوره 25، شماره 3 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سینا ـ پاییز 1397 )                   جلد 25 شماره 3 صفحات 142-150 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکده روان‌شناسی، واحد نایین، دانشگاه آزاداسلامی، نایین، ایران ، elham_for@yahoo.com
چکیده:   (357 مشاهده)
سابقه و هدف: اختلال نقص توجه- بیش‌فعالی (Attention Deficit/ Hyperactivity Disorder ADHD:) یکی از اختلالات شایع روان‌پزشکی است که باعث آسیب تحصیلی، اجتماعی و خانوادگی می‌شود. در این ارتباط، پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر آموزش نوروفیدبک و نوروفیدبک به همراه آموزش والدگری بارکلی بر ابعاد توجه و ادراک شنیداری کودکانADHD  انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (Sham) با سه مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری 10 هفته‌ای بود. جهت انجام این مطالعه 42 پسر دوره ابتدایی مبتلا به ADHD در سال 1396 به شکل هدفمند به همراه مادرانشان انتخاب شدند و با استفاده از گمارش تصادفی به دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم گردیدند. گروه‌های نوروفیدبک و ترکیبی هرکدام طی 30 جلسه 30 دقیقه‌ای، هفته‌ای سه بار تحت آموزش نوروفیدبک و مادران گروه ترکیبی به مدت نه جلسه یک ساعته هفتگی تحت آموزش والدگری بارکلی قرار گرفتند. شایان ذکر است که در گروه کنترل، نوروفیدبک بدون تنظیمات هدفمند و به‌صورت دریافت پاداش‌های تصادفی اجرا گردید. کلیه کودکان با استفاده از آزمون عملکرد پیوسته دیداری/شنیداری در سه مرحله مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از آزمون Repeated Measures ANOVA و توسط نرم‌افزارSPSS 23  تجزیه و تحلیل گردیدند.
یافته‌ها: بر مبنای نتایج افزایش معنا‌دار هوشیاری شنیداری (005/0P)، کانون توجه شنیداری (001/0P)، زمان واکنش شنیداری (012/0P)، ادراک شنیداری (003/0P) و در نتیجه بهبودی معنادار علائم ADHD در هر دو گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل در مراحل پس‌آزمون و پیگیری مشاهده شد؛ اما تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش مشاهده نگردید.
نتیجه‌گیری: آموزش نوروفیدبک و نوروفیدبک به همراه آموزش والدگری بارکلی تأثیر یکسانی بر افزایش ابعاد توجه و ادراک شنیداری کودکان  ADHDدارند.
متن کامل [PDF 388 kb]   (133 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سایر تخصص ها