دوره 30، شماره 3 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سیناـ پاییز 1402 )                   جلد 30 شماره 3 صفحات 136-129 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- واحد توسعه‌ی تحقیقات بالینی بیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- گروه پاتولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- واحد توسعه‌ی تحقیقات بالینی بیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، nadi@umsha.ac.ir
چکیده:   (4164 مشاهده)
سابقه و هدف: بیماری انسدادی مزمن ریه Chronic Obstructive Pulmonary Disease (COPD) مشکلی مرتبط با سلامت در سراسر جهان و چهارمین علت مرگ‌ومیر در دنیا است. هدف از مطالعه‌ی حاضر تعیین نسبت آلبومین/کراتینین ادراری و سطح اسیداوریک سرمی به‌عنوان پیش­بین­ های شدت بیماری در مبتلایان به بیماری انسدادی مزمن ریه است.
مواد و روش‌‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی درباره‌ی 67 بیمار مبتلا به COPD بر اساس معیار تشخیصی GOLD مراجعه‌کننده به درمانگاه فوق­ تخصصی ریه و بخش اسپیرومتری و بیماران بستری در بخش ریه‌ی بیمارستان شهید بهشتی همدان انجام گرفت. از بیماران COPD آزمایش خون و ادرار گرفته شد و سطح اسیداوریک سرمی، آلبومین وکراتینین ادراری در چک‌لیست ثبت شد.
یافته‌ها: 65/7 درصد بیماران COPD را مردان و 34/3 درصد را زنان تشکیل دادند. میانگین سن بیماران 61/77 سال بود. شدت بیماری در 20/89 درصد از بیماران بسیار شدید، 22/38 درصد شدید، 5/73 درصد متوسط و 2/98 درصد خفیف بود. نتایج تحلیل رگرسیونی نشان داد که سطح اسیداوریک سرمی، FEV1 را در بیماران مبتلا به COPD به‌طور معنی ­داری، پیش­بینی می‌کند. همچنین، سطح اسیداوریک سرمی بین بیماران مبتلا به COPD در سطوح شدت بیماری دارای تفاوت معنی ­دار بود.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته های پژوهش حاضر می­توان نمره ­ی FEV1 بیماران مبتلا به COPD و در نتیجه شدت بیماری را بر اساس سطح اسیداوریک سرمی بیماران پیش­ینی کرد و بر این اساس پیشنهاد می­شود که کنترل و بررسی فاکتورهای غیرریوی به ویژه اسیداوریک سرمی در افراد مبتلا به COPD در فرآیند درمان این بیماران مدنظر قرار بگیرد.
متن کامل [PDF 726 kb]   (1535 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بيماريهاي ريه

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.