Avicenna Journal of Clinical Medicine

fa مقایسه کارآمدی دو روش درمانی غیر جراحی درمان فعال زودرس و بی حرکتی اولیه در درمان بیماران دچار پیچ خوردگی مچ پا Comparison of Efficacy of Two Nonsurgical Methods , “Primary Immobilization” and ”Early Active Functional Treatment” in Management of Patients with Mild (Grade I&II) Ankle Sprin سایر تخصص هاي باليني Other Clinical Specialties پژوهشي Original <p dir="RTL" style="text-align: justify;">          آسیبهای تاندونی مچ پا در جمعیت کلی در قالب آسیبهای ورزشی، شغلی و آسیبهای ناشی از فعالیتهای عادی روزمره، موارد شایعی هستند. شیوع آن در جمعیت کلی 7-2 درصد می باشد و اکثریت موارد در گروه سنی 35-15 سال رخ می دهد که فرد از لحاظ آمادگی و قدرت بدنی در اوج قرار دارد. این مطالعه با هدف مقایسه کارآمدی دو روش درمان غیر جراحی “بی حرکتی اولیه” و “درمان فعال زودرس” در بازگرداندن فعالیت طبیعی قبل از آسیب  در بیماران دچار پیچ خوردگی مچ پا طراحی شده است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">          مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی می باشد که اطلاعات مورد نیاز با معاینه اولیه و معاینات سریال بعدی از 200 نفر از بیمارانی که در نیمه دوم سال 78 به اورژانس یا درمانگاه ارتوپدی بیمارستان مباشر کاشانی همدان مراجعه کرده و به صورت تصادفی بر حسب روز مراجعه در یکی از دو گروه درمانی قرار گرفتند، با استفاده از چک لیست جمع آوری شد و نتایج پس از استخراج مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت و با آزمون <span dir="LTR">t</span> و آزمون دقیق فیشر تست گردید.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">          میانگین زمان بازگشت به فعالیت عادی روزمره و نیز فعالیت شغلی یا ورزشی در بیماران با شدت<span dir="LTR">I</span><br> پیچ خوردگی مچ پا در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت. میانگین زمان بازگشت به فعالیت شغلی یا ورزشی در بیماران با شدت<span dir="LTR">II</span> پیچ خوردگی مچ پا نیز تفاوت معنی داری در دو گروه نداشت  و تنها میانگین مدت زمان بازگشت به فعالیت عادی روزمره در بیماران با شدت<span dir="LTR">II</span>  پیچ خوردگی مچ پا در دو گروه معنی دار بود<br> (001/0 = <span dir="LTR">P</span>). ضمن اینکه وضعیت عملکردی بیماران در روز 90 پس از شروع درمان نیز در دو روش درمانی فوق تفاوت معنی داری از نظر آماری نشان نداد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">          در نهایت می توان نتیجه گرفت که دو روش درمانی “بی حرکتی اولیه” و “درمان فعال زودرس” تفاوتی در بازگرداندن بیماران دچار پیچ خوردگی مچ پا به سطح فعالیت فیزیکی قبل از آسیب ندارند.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"></p> <div> <h5 style="text-align: justify;">The aim of this study was the comparison of efficacy of two nonsurgical<br>    methods in management of patients with acute ligamentous injury (Sprain)<br>    of ankle which are “Primary immobilization” and “Early active functional<br>    treatment”.</h5> <h5 style="text-align: justify;">          This study consist  of 200 patients with acute ankle sprain who referred to<br>    emergency ward and clinic of orthopedics of Mobasher Kashani Hospital of<br>    Hamadan. This was a clinical trial study. 100 patients were managed with<br>    primary immobilization and the other 100 patients were treated with active<br>    functional treatment. Information were gathered with a questionaire that<br>    complete during a primary and later serial physical examinations. Datum<br>    were  analyzed manually and then for quantitative   variables, t-test and for<br>    gualitative  variables, fisher exact test were performed.</h5> <h5 style="text-align: justify;">          Results of this study revealed that the mean time for return to normal<br>     daily activities in patients with grade I of ankle sprain that managed with<br>    “primary immobilization” was14.5 days Vs 14.1 days in patients that managed<br>    with “early   active functional treatment”.  In  addition   , the mean time for<br>    return to professional or athletic activities, in  patients with grade I and  II of<br>    ankle sprain in two groups had not a significant  difference. But the mean<br>    time for return to normal daily activities in patients with grade II of ankle<br>    sprain with “primary immobilizatin” and “early active functional treatment”<br>    were 27.4 and 21.38 days respectively. In two groups there was no<br>    difference in level of fuctional activity on 90 days after treatment.</h5> <h5 style="text-align: justify;">          Finally we could say that there was no difference between these two<br>    methods in approaching the patients to their pre-injury level of activity.</h5> <p style="text-align: justify;">    </p> </div> آسیبهای مچ پا/ بی حرکتی/ پیچش و آسیب رباطها/ شروع حرکت زودرس Ankle Injuries / Early Ambulation/ Immobilization / Sprains 0 0 http://sjh.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-11-185-54&slc_lang=fa&sid=1 Alireza Yavarikia علیرضا یاوری کیا 10031947532846003292 10031947532846003292 Yes