دوره 25، شماره 3 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سینا ـ پاییز 1397 )
جلد 25 شماره 3 صفحات 184-177 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- دانشگاه علوم پزشکی همدان
2- استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. ،n_jiryaee@yahoo.com
2- استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. ،
چکیده: (6656 مشاهده)
سابقه و هدف: شیوع سندرم متابولیک به شدت رو به افزایش بوده و وزن و سن از مهمترین عوامل مؤثر بر آن میباشند. از سوی دیگر، ارتباط بیماریهای کرونر قلبی با سندرم متابولیک به اثبات رسیده است. در این راستا، مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی سندرم متابولیک در بیماران بستری در بخش قلب بیمارستان فرشچیان همدان انجام شد.
مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی که در ارتباط با 390 نفر از بیماران بستری در بخش قلب بیمارستان فرشچیان در سال 1394 انجام شد، وجود سندرم متابولیک براساس معیار ATP-III (Adult Treatment Panel III) تعیین گردید. شایان ذکر است که تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روشهای آماری توصیفی مجذور کای و تی-استیودنت توسط نرمافزار SPSS 16 انجام شد.
یافتهها: 3/53 درصد از بیماران سندرم متابولیک داشتند که بیشترین ارتباط آن با بیماری ایسکمیک قلبی (5/62 درصد) و فشار خون بالا (50 درصد) بود. باید خاطرنشان ساخت که دور کمر، فشار خون سیستولی و دیاستولی، قند خون ناشتا، تریگلیسرید (TG: Triglycerides) و HDL (High-density Lipoprotein) پایین در افراد با سندرم متابولیک بهطور معناداری بیشتر از بیماران بدون سندرم متابولیک بودند. در این مطالعه بین شاخص توده بدنی (BMI: Body Mass Index) و سندرم متابولیک ارتباط معناداری مشاهده نگردید.
نتیجهگیری: فراوانی سندرم متابولیک در بیماران قلبی بالا است و چاقی شکمی، فشار خون سیستولیک بالا، HDL پایین و TG بالا پیشگوییکنندههای مناسبی برای آن هستند؛ اما BMI پیشگوییکننده مناسبی برای آن نمیباشد
مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی که در ارتباط با 390 نفر از بیماران بستری در بخش قلب بیمارستان فرشچیان در سال 1394 انجام شد، وجود سندرم متابولیک براساس معیار ATP-III (Adult Treatment Panel III) تعیین گردید. شایان ذکر است که تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روشهای آماری توصیفی مجذور کای و تی-استیودنت توسط نرمافزار SPSS 16 انجام شد.
یافتهها: 3/53 درصد از بیماران سندرم متابولیک داشتند که بیشترین ارتباط آن با بیماری ایسکمیک قلبی (5/62 درصد) و فشار خون بالا (50 درصد) بود. باید خاطرنشان ساخت که دور کمر، فشار خون سیستولی و دیاستولی، قند خون ناشتا، تریگلیسرید (TG: Triglycerides) و HDL (High-density Lipoprotein) پایین در افراد با سندرم متابولیک بهطور معناداری بیشتر از بیماران بدون سندرم متابولیک بودند. در این مطالعه بین شاخص توده بدنی (BMI: Body Mass Index) و سندرم متابولیک ارتباط معناداری مشاهده نگردید.
نتیجهگیری: فراوانی سندرم متابولیک در بیماران قلبی بالا است و چاقی شکمی، فشار خون سیستولیک بالا، HDL پایین و TG بالا پیشگوییکنندههای مناسبی برای آن هستند؛ اما BMI پیشگوییکننده مناسبی برای آن نمیباشد
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
قلب و عروق
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |