دوره 30، شماره 3 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سیناـ پاییز 1402 )                   جلد 30 شماره 3 صفحات 178-173 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- واحد توسعه‌ی تحقیقات بالینی، بیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- واحد توسعه‌ی تحقیقات بالینی، بیمارستان بعثت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، dr.razzaghi2020@gmail.com
3- مرکز تحقیقات اختلالات طیف اوتیسم، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- مرکز تحقیقات فیزیولوژی اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده:   (3079 مشاهده)
سابقه و هدف: بیماری کووید19 دارای تظاهرات مختلفی از جمله تب، گلودرد، تنگی نفس، بدن‌درد و کاهش هوشیاری است. این بیماری ممکن است باعث ایجاد اختلالات انعقادی شود و به همین دلیل، حوادث ترومبوآمبولی در این بیماران افزایش می‌یابد. این مطالعه به تعیین وضعیت آنتی‌بادی‌های ضدفسفولیپید (Anti Phospholipid antibodies ;APL) در این بیماران، به‌عنوان یکی از عوامل افزایش انعقادپذیری می‌پردازد.
مواد و روش‌‌ها: در این مطالعه‌ی موردشاهدی به بررسی آنتی‌بادی‌های ضدفسفولیپید (شامل لوپوس آنتی‌کواگولانت، آنتی‌بادی ضدکاردیولیپین، آنتی‌بادی ضدبتا2 گلیکوپروتئین) در 60 بیمار مبتلا به کووید خفیف قطعی پرداخته شد. بیماران در صورت داشتن معیارهای ورود وارد مطالعه می‌شدند و نمونه‌خون آنان در آزمایشگاهی واحد آنالیز می‌شد. نتایج نمونه‌ی این بیماران با 60 فرد سالم که از نظر سنی و جنسی تطابق داشتند، مقایسه شد.
یافته‌ها: میانگین سنی گروه مورد 15/29 ± 48/54 سال و گروه شاهد 16/71 ± 46/91 سال بود (0/57=P). از 60 بیمار بررسی‌شده، تست (IgG و IgM) Anti-β2GPI در دو بیمار مثبت شد (0/578 = P و 0/346 = P). تست LAC در 3 نفر از بیماران و  2 نفر از گروه کنترل مثبت بود (0/57 = P). آنتی‌بادی ضدکاردیولیپین (Anti-Cardiolipin Antibody ;ACL) در 4 بیمار مثبت (یک نفر IgG، 3 نفر IgM) و در مقابل، در گروه کنترل یک نفر مثبت بود (0/004=P).
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، شیوع APL در بیماران مبتلا به کووید خفیف بیشتر از افراد سالم است و با توجه به نقش APLها در ترومبوز، ممکن است شرایط انعقادپذیری در این بیماران افزایش یابد
متن کامل [PDF 737 kb]   (1194 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بيماريهاي عفوني

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.