دوره 32، شماره 3 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سیناـ پاییز 1404 )
جلد 32 شماره 3 صفحات 163-155 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه اتاق عمل و هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران
2- دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهیدصدوقی، یزد، ایران
3- استاد جراحی قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد
4- گروه علوم آزمایشگاهی، خونشناسی و بانک خون، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران ،sadeh_m20@yahoo.com
2- دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهیدصدوقی، یزد، ایران
3- استاد جراحی قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد
4- گروه علوم آزمایشگاهی، خونشناسی و بانک خون، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران ،
چکیده: (728 مشاهده)
سابقه و هدف: عفونت محل جراحی قلب باز یکی از شایعترین عوارض عفونتهای بیمارستانی است که میتواند سبب افزایش طول مدت بستری، هزینههای درمانی و میزان مرگومیر بیماران شود. این مطالعه با هدف مقایسه تأثیر دو روش آمادهسازی پوست با پوویدون آیودین ۱۰ درصد بهتنهایی و توالی پوویدون آیودین ۱۰ درصد و سپس اتانول ۷۰ درصد بر بار و جرم میکروبی ناحیه عمل در بیماران کاندید جراحی قلب باز انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفیشده در سال ۱۳۹۹ روی ۹۰ بیمار (دو گروه ۴۵ نفری) داوطلب جراحی قلب باز در بیمارستان افشار یزد بود. شرایط ورود شامل مبتلانبودن به عفونت فعال، مصرفنکردن آنتیبیوتیک سیستمیک در ۷۲ ساعت قبل از عمل و حساسیتنداشن به ید یا الکل بود. از هر بیمار از پوست ناحیه عمل در سه مرحله (پیش از آمادهسازی، پس از رنگآمیزی و از عمق زخم در پایان عمل) نمونهبرداری انجام شد. نمونهگیریها را کارکنان آموزشدیده بخش جراحی، در اتاق عمل مطابق دستورالعمل کنترل عفونت انجام دادند و در آزمایشگاه میکروبشناسی مرکز، کشت و شناسایی شدند. دادهها با نرمافزار SPSS نسخه ۱۹ و آزمونهای کایاسکوئر، دقیق فیشر، فریدمن و من ـ ویتنی در سطح معناداری 0.05 تحلیل شدند.
یافتهها: در هر دو گروه، میانگین بار میکروبی پس از آمادهسازی پوست در مقایسه با پیش از آن، بهطور معناداری کاهش یافت (P<0.05). در گروه پوویدون آیودین ۱۰ درصد، موارد مثبت کشت در پایان عمل به صفر رسید. در گروه ترکیبی، روند کاهش مشابه بود، ولی اختلاف معناداری بین نتایج دو روش مشاهده نشد (P>0.05).
نتیجهگیری: هر دو روش پوویدون آیودین ۱۰ درصد و ترکیب پوویدون آیودین ۱۰ درصد با اتانول ۷۰ درصد، کاهش مؤثری در بار میکروبی ناحیه عمل جراحی قلب باز ایجاد کردند و برتری معناداری در برابر یکدیگر نداشتند. با توجه به دسترسی، هزینه و شرایط بیمار، میتوان از هریک بهعنوان روش مؤثر آمادهسازی پوست استفاده کرد.
مواد و روشها: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفیشده در سال ۱۳۹۹ روی ۹۰ بیمار (دو گروه ۴۵ نفری) داوطلب جراحی قلب باز در بیمارستان افشار یزد بود. شرایط ورود شامل مبتلانبودن به عفونت فعال، مصرفنکردن آنتیبیوتیک سیستمیک در ۷۲ ساعت قبل از عمل و حساسیتنداشن به ید یا الکل بود. از هر بیمار از پوست ناحیه عمل در سه مرحله (پیش از آمادهسازی، پس از رنگآمیزی و از عمق زخم در پایان عمل) نمونهبرداری انجام شد. نمونهگیریها را کارکنان آموزشدیده بخش جراحی، در اتاق عمل مطابق دستورالعمل کنترل عفونت انجام دادند و در آزمایشگاه میکروبشناسی مرکز، کشت و شناسایی شدند. دادهها با نرمافزار SPSS نسخه ۱۹ و آزمونهای کایاسکوئر، دقیق فیشر، فریدمن و من ـ ویتنی در سطح معناداری 0.05 تحلیل شدند.
یافتهها: در هر دو گروه، میانگین بار میکروبی پس از آمادهسازی پوست در مقایسه با پیش از آن، بهطور معناداری کاهش یافت (P<0.05). در گروه پوویدون آیودین ۱۰ درصد، موارد مثبت کشت در پایان عمل به صفر رسید. در گروه ترکیبی، روند کاهش مشابه بود، ولی اختلاف معناداری بین نتایج دو روش مشاهده نشد (P>0.05).
نتیجهگیری: هر دو روش پوویدون آیودین ۱۰ درصد و ترکیب پوویدون آیودین ۱۰ درصد با اتانول ۷۰ درصد، کاهش مؤثری در بار میکروبی ناحیه عمل جراحی قلب باز ایجاد کردند و برتری معناداری در برابر یکدیگر نداشتند. با توجه به دسترسی، هزینه و شرایط بیمار، میتوان از هریک بهعنوان روش مؤثر آمادهسازی پوست استفاده کرد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
جراحي قلب و عروق
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |