دوره 32، شماره 3 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سیناـ پاییز 1404 )
جلد 32 شماره 3 صفحات 179-172 |
برگشت به فهرست نسخه ها
محبوبه حداد1 
، فرشته شیبانی2 ، صدیقه بیرجندی2
، فرشته شیبانی2 ، صدیقه بیرجندی2
1- گروه بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ، Haddadnm@mums.ac.ir
2- گروه بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2- گروه بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
چکیده: (734 مشاهده)
سابقه و هدف: آبسه کبد نوعی بیماری بالقوه تهدیدکننده حیات و یکی از مهمترین علل منجر به بستری در کشورهای با درآمد متوسط و پایین است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ویژگیهای اپیدمیولوژیک، بالینی، پاراکلینیک و پیامد بالینی بیماران بستری با آبسه پیوژن کبد انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه روی بالغان بستری با آبسه پیوژن کبد در سالهای 1390 تا 1401 در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، تظاهرات بالینی، پاراکلینیک و پیامد بالینی بیماران (فوت یا بقا) بررسی شد و آنالیز دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 26 صورت گرفت. تست رگرسیون لجیستیک برای ارزیابی عوامل مرتبط با مرگومیر استفاده شد. سطح معناداری در تمام آنالیزها بهصورت P.Value کمتر از 0.05 در نظر گرفته شد.
یافتهها: 145 بیمار بررسی شدند. میانه سنی شرکتکنندگان 63 سال (45-75 سال) بود. 49 درصد بیماران سالمند و 55.9 درصد مرد بودند. 51 درصد دچار مشکلات هپاتوبیلیاری بودند. شایعترین بیماری زمینهای بیماریهای قلبوعروق بود (34.5 درصد). 52.9 درصد از بیماران فقط یک آبسه داشتند. ایکلای (33.8 درصد)، کلبسیلا (20 درصد) و انتروکوک (18.4 درصد) شایعترین جرمهای ایجادکننده آبسه بودند. ترومبوسیتوپنی، لکوسیتوز، باکتریمی و افزایش ALT بهترتیب با افزایش 4.87، 3.68، 3.5 و 3.47 برابر در خطر مرگ همراه بود.
نتیجهگیری: نیمی از موارد آبسه کبد در سالمندان و مبتلایان به بیماریهای زمینهای هپاتوبیلیری رخ میدهد. ترومبوسایتوپنی، لکوسیتوز، افزایش ALT و باکترمی بهعنوان پیشگوییکنندههای مرگومیر شناسایی شدند. پیشنهاد میشود در درمان بههنگام بیماران دارای اختلالات آزمایشگاهی مذکور توجه بیشتری صورت بگیرد.
مواد و روشها: این مطالعه روی بالغان بستری با آبسه پیوژن کبد در سالهای 1390 تا 1401 در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، تظاهرات بالینی، پاراکلینیک و پیامد بالینی بیماران (فوت یا بقا) بررسی شد و آنالیز دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 26 صورت گرفت. تست رگرسیون لجیستیک برای ارزیابی عوامل مرتبط با مرگومیر استفاده شد. سطح معناداری در تمام آنالیزها بهصورت P.Value کمتر از 0.05 در نظر گرفته شد.
یافتهها: 145 بیمار بررسی شدند. میانه سنی شرکتکنندگان 63 سال (45-75 سال) بود. 49 درصد بیماران سالمند و 55.9 درصد مرد بودند. 51 درصد دچار مشکلات هپاتوبیلیاری بودند. شایعترین بیماری زمینهای بیماریهای قلبوعروق بود (34.5 درصد). 52.9 درصد از بیماران فقط یک آبسه داشتند. ایکلای (33.8 درصد)، کلبسیلا (20 درصد) و انتروکوک (18.4 درصد) شایعترین جرمهای ایجادکننده آبسه بودند. ترومبوسیتوپنی، لکوسیتوز، باکتریمی و افزایش ALT بهترتیب با افزایش 4.87، 3.68، 3.5 و 3.47 برابر در خطر مرگ همراه بود.
نتیجهگیری: نیمی از موارد آبسه کبد در سالمندان و مبتلایان به بیماریهای زمینهای هپاتوبیلیری رخ میدهد. ترومبوسایتوپنی، لکوسیتوز، افزایش ALT و باکترمی بهعنوان پیشگوییکنندههای مرگومیر شناسایی شدند. پیشنهاد میشود در درمان بههنگام بیماران دارای اختلالات آزمایشگاهی مذکور توجه بیشتری صورت بگیرد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
بيماريهاي عفوني
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |