دوره 33، شماره 1 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سینا-بهار 1405 )
جلد 33 شماره 1 صفحات 51-46 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه گوش و حلق و بینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- مرکز تحقیقات سلامت، پژوهشکده علوم و فناوری سلامت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- گروه شنواییشناسی، دانشکده علوم توانبخشی،دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،faranakemami742@gmail.com
2- مرکز تحقیقات سلامت، پژوهشکده علوم و فناوری سلامت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- گروه شنواییشناسی، دانشکده علوم توانبخشی،دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،
چکیده: (375 مشاهده)
سابقه و هدف: پیر گوشی (Presbycusis) نوعی اختلال شنوایی است که با افزایش سن ایجاد میشود. افزایش زمان واکنشِ مرکزی بهطور قابلتوجهی سرعت عملکردی سالمندان را کاهش میدهد. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر سرعت تحریک در پاسخهای شنیداری ساقه مغز (Auditory Brainstem Responses; ABR) سالمندان انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعه مقطعی شامل ۴۵ سالمند ۶۵ تا ۸۱ ساله (گروه مورد) و ۴۵ جوان ۱۸ تا ۲۳ ساله (گروه شاهد) بود. هر دو گروه با آزمونهای عمومی شنواییشناسی و ABR در دو سرعت تحریک (آهسته= ۱۱ و سریع= ۹۱ کلیک در ثانیه) ارزیابی شدند. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از آزمون t مستقل انجام شد (0.05>P).
یافتهها: در سرعت تحریک آهسته، میانگینهای دامنههای امواج 1 (0.03=P) و 3 (0.04=P) در سالمندان کمتر از جوانان بودند و تفاوت میانگین دامنههای موج 5 معنادار نبود. زمانهای تأخیر امواج 1 تا 5 در سالمندان طولانیتر از جوانان بود (0.01=P). در سرعت تحریک سریع، میانگینهای زمانهای تأخیر امواج 1، 3 و 5 افزایش و دامنههای آنها در هر دو گروه کاهش یافتند، اما این تفاوتها معنیدار نبودند.
نتیجهگیری: آثار پیرگوشی در بخشهای ابتداییتر سیستم شنیداری مرکزی بیشتر است و سبب کاهش همزمانی شلیک فیبرهای عصبی در نواحی پایینتر ساقه مغز و اختلال در امواجی از ABR میشوند که به مولدهای عصبی در حد فاصل عصب شنوایی تا مجموعه زیتونی فوقانی مربوط هستند.
مواد و روشها: این مطالعه مقطعی شامل ۴۵ سالمند ۶۵ تا ۸۱ ساله (گروه مورد) و ۴۵ جوان ۱۸ تا ۲۳ ساله (گروه شاهد) بود. هر دو گروه با آزمونهای عمومی شنواییشناسی و ABR در دو سرعت تحریک (آهسته= ۱۱ و سریع= ۹۱ کلیک در ثانیه) ارزیابی شدند. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از آزمون t مستقل انجام شد (0.05>P).
یافتهها: در سرعت تحریک آهسته، میانگینهای دامنههای امواج 1 (0.03=P) و 3 (0.04=P) در سالمندان کمتر از جوانان بودند و تفاوت میانگین دامنههای موج 5 معنادار نبود. زمانهای تأخیر امواج 1 تا 5 در سالمندان طولانیتر از جوانان بود (0.01=P). در سرعت تحریک سریع، میانگینهای زمانهای تأخیر امواج 1، 3 و 5 افزایش و دامنههای آنها در هر دو گروه کاهش یافتند، اما این تفاوتها معنیدار نبودند.
نتیجهگیری: آثار پیرگوشی در بخشهای ابتداییتر سیستم شنیداری مرکزی بیشتر است و سبب کاهش همزمانی شلیک فیبرهای عصبی در نواحی پایینتر ساقه مغز و اختلال در امواجی از ABR میشوند که به مولدهای عصبی در حد فاصل عصب شنوایی تا مجموعه زیتونی فوقانی مربوط هستند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
گوش و حلق و بيني
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |