دوره 9، شماره 2 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-تابستان 1381 )                   جلد 9 شماره 2 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (3401 مشاهده)

          با توجه به اهمیت شنوایی در سنین رشد، بررسی وضعیت شنوایی کودکان در بدو ورود به دبستان تا حد
بسیار زیادی می تواند از افت تحصیلی آنان در آینده جلوگیری نماید. هدف از این مطالعه که همزمان با طرح سنجش کودکان پیش دبستانی استان همدان در سال 1377 صورت گرفته ، تعیین انواع کم شنوایی در این گروه سنی بوده است.

          این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی مقطعی بود که در طی آن از 22152 کودک توسط کارشناسان
شنوایی سنجی بکمک معاینه اتوسکوپیک و انجام آزمون شنوایی سنجی با تون خالص ، غربالگری بعمل آمد.کودکانی که دارای شنوایی غیر طبیعی بودند پس از تکمیل پرسشنامه ای که براساس شرح حال اخذ شده از والدین پر
می شد ، جهت معاینه تخصصی گوش و حلق و بینی و انجام آزمون های ادیومتریک تکمیلی به درمانگاه
تخصصی ارجاع می شدند.

          در این مطالعه 307 کودک(38/1 درصد) دارای انواع کم شنوایی بودند که از آن میان 196 نفر (8/63 درصد) کم شنوایی هدایتی ، 108 نفر (2/35 درصد) کم شنوایی حسی ـ عصبی و 3 نفر (97/0 درصد) کم شنوایی آمیخته داشتند.در کودکان مبتلا به کاهش شنوایی هدایتی علل کاهش شنوایی بترتیب شیوع شامل وجود ترشح ( افیوژن) در گوش میانی ، پارگی پرده تمپان با یا بدون اتوره چرکی ، وجود پلاک های وسیع تمپانواسکلروز و چسبندگی زنجیره استخوانچه ای و انسداد مادرزادی مجرای شنوایی خارجی بوده است. در کودکان مبتلا به کاهش شنوایی حسی ، عصبی علل کاهش شنوایی بترتیب شیوع شامل علل نامعلوم ، سابقه مصرف داروهای اتوتوکسیک توسط کودک ، سابقه ابتلا کودک به بیماری های عفونی و سابقه ابتلا مادر به این بیماری ها در دوران بارداری ، سابقه وارد شدن تروما به سر و سابقه ابتلا به هیپربیلی روبینمی در زمان نوزادی بوده است.

          با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه چون ضایعات التهابی گوش میانی علت اصلی کاهش شنوایی در کودکان پیش دبستانی محسوب می شود ، توصیه می گردد مسئولین بهداشتی و نهادهای مختلف وابسته به وزارت آموزش و پرورش به این بیماری ها توجه ویژه مبذول نموده و برنامه های مدونی را جهت تشخیص ، پیگیری و درمان آنها
تهیه و اجرا نمایند.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سایر تخصص هاي باليني

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.