fa بررسی وضعیت عفونتهای قارچی سطحی جلدی در مراجعین به درمانگاه پوست بیمارستان سینا همدان (از سال 1370 لغایت 1373) پژوهشي Original <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;هدف: تعیین وضعیت عفونتهای قارچی سطحی جلدی در مراجعین به درمانگاه پوست بیمارستان سینا همدان از سال 1370 لغایت 1373.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">جامعه: بیماران مراجعه کننده به درمانگاه پوست که برای تائید تشخیص ، به آزمایشگاه ارجاع می شدند. روش تحقیق: گذشته نگر ، توصیفی ( با بهره گیری از دفاتر آزمایشگاه)</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">یافته ها: از 15498 نفر که به درمانگاه پوست مراجعه داشتند 1562 (10%) مشکوک به ابتلا به عفونتهای قارچی بودند که آزمایشگاه تنها 559 نفر از این تعداد را بیمار تشخیص داد . در این بیماران فراوانی درماتوفیتوزیس 4/91% بود.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; معمولترین شکل بالینی درماتوفیتوز ، کچلی سر (4/62%) ، کچلی بدن(9/19%) و شایعترین عوامل درماتوفیتوز ، ترایکوفیتون وروکوزوم با (4/29%) ، ت.شوئن <span dir="LTR">&ndash;</span> لاینی با (8/16%) و م.کانیس با (2/11%) بود. معمولترین عوامل اکتوتریکس و فاووس به ترتیب ت. شوئن لاینی بود. (2/51%) از مبتلایان به کچلی سر را گروه سنی 9-5 سال تشکیل داد. کاندیدیازیس جلدی (2/4%) بود که اکثرا&quot; بفرم اونیکومیکوز و در جنس مونث 5/56% تشخیص داده شد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">نتیجه نهائی: اولا&quot; شایعترین عفونت قارچی سطحی جلدی ، درماتوزفیتوز بود که اکثرا&quot; بصورت کچلی سر دیده شد ، ثانیا&quot; عوامل اصلی اکتوتریکس و فاووس به ترتیب ت. وروکوزوم و ت. شوئن لاینی بود. ثالثا&quot; روستانشینان اکثر مبتلایان به عفونت های قارچی سطحی جلدی را تشکیل می دادند.&nbsp;</p> <div> <p style="text-align: justify;"><strong><em>Objective:</em></strong> A survey of superficial cutaneous mycoses in the dermatologic department of Sina hospital from 1991-94, Hamadan of west Iran.</p> <p style="text-align: justify;"><strong><em>Population:</em></strong> Of patients coming to clinic who referred to laboratory.</p> <p style="text-align: justify;"><strong><em>Method of research:</em></strong> Information of the laboratory was used (retrospective study).</p> <p style="text-align: justify;"><strong><em>Results:</em></strong> of 15498 patients coming to clinic, 1562 (10%) cases suspected cutaneous mycoses. Among 559 (35.8%) patients were proved cases. Dermatophytosis (91.4%) was the commonest infection. Tinea capitis (62.4%) & T. Copropris (19.9%) were commonest dermatophytoses. Among dermatophytes isolated, Trichophyton verrucosum observed in 29.4% T. Schoenleinii 16.8% & Microsorum canis 11.2%. The majority (63.5%) of dermatophytosis were lived in the rural area. The major causative agent of ectothrix and favus types were T. verrusosum & T. schoeleinii respectively. The most cases (51.2%) of T. Captis occurred in age group of 5 to 9 years.</p> <p style="text-align: justify;">Cutaneous candidiasis was detected in form of onchymyocosis (4.2%) with female preponderance of 56.5%.</p> <p style="text-align: justify;"><strong><em>Conclusion: </em></strong>Firstly ; the most prevalent cutaneous mycoses in this study was dermatophytoses with tinea capitis preponderance.</p> <p style="text-align: justify;">Secondly; the main etiologic of ectothrix and favus types were Trichphyton verrucosum and Trinchophyton schoenleinii respectively. Thridly; thevast majority of dermatophytoses were lived in the rural areas.</p> </div> بیماریهای قارچی پوست / ترایکوفیتون / کچلی Dermatomycoses / Tinea / Trichophyton 0 0 http://sjh.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-11-71-3&slc_lang=fa&sid=1 Amaneh Yazdanfar آمنه یزدانفر 10031947532846004213 10031947532846004213 Yes