fa مقایسه اثربخشی درمان ترکیبی NBUVB همراه با پماد موضعی تاکرولیموس0/1 درصد و روش NBUVB به‌تنهایی در درمان ویتیلیگو سایر تخصص هاي باليني Other Clinical Specialties پژوهشي Original <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:tahoma;"><strong><span style="position:relative;top:-1.0pt;letter-spacing:.2pt;"><span style="color:#274CC3;">سابقه و هدف:</span></span></strong>&nbsp;ویتیلیگو نوعی اختلال دپیگمانتاسیون مولتی‌فاکتوریال وابسته به فاکتورهای ژنتیکی و غیرژنتیکی است. این اختلال حاصل فقدان عملکرد ملانوسیت‌های پوستی می‌باشد. در این ارتباط، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان ترکیبی <span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">NB-UVB</span></span> (<span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Narrow Band-Ultraviolet B</span></span>) همراه با پماد موضعی تاکرولیموس 1/0 درصد و روش <span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">NBUVB</span></span> به‌تنهایی در درمان ویتیلیگو انجام شد.<br> <strong><span style="position:relative;top:-1.0pt;"><span style="color:#274CC3;"><span style="font-size:10.0pt;">مواد و روش‌‌ها:</span></span></span></strong>&nbsp;<span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور، </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">60 ضایعه قرینه و دوطرفه متعلق به</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;"> 30 بیمار مبتلا به </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">ویتیلیگو انتخاب شد و بیماران </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">به‌صورت تصادفی به دو گروه درمانی تقسیم گردیدند. برای گروه مداخله با 30 ضایعه، فتوتراپی با </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">استعمال پماد موضعی تاکرولیموس 1/0 درصد و برای گروه کنترل با 30 ضایعه قرینه و ضایعات گروه مداخله، فتوتراپی با پماد اوسرین (پلاسبو) تجویز گردید. در هر دو گروه در ابتدای درمان، یک ماه و نیم و سه ماه پس از آن اندازه ضایعات از طریق فتوگرافی و میزان رپیگمانتاسیون با استفاده از سیستم امتیازدهی </span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">VASI</span></span></span> <span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">V</span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">isual Approach Slope Indicato</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">r</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">) مورد ارزیابی قرار گرفت و نتایج در چک‌لیست ثبت شد. در ادامه، داده‌های گردآوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار </span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">SPSS 16</span></span></span> <span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">تجزیه و تحلیل گردیدند.</span></span><br> <strong><span style="position:relative;top:-1.0pt;letter-spacing:.1pt;"><span style="color:#274CC3;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته‌ها:</span></span></span></strong>&nbsp;<span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">میانگین سنی بیماران 60/31 سال بود و </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">18 نفر از آن‌ها (60 درصد) زن و 12 نفر (40 درصد) مرد</span></span> <span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">بودند. </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">میانگین و انحراف معیار اندازه ضایعه دپیگمانته در فتوگرافی بیماران دو گروه مداخله و کنترل در ابتدای درمان </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">ضایعه مورد مداخله و کنترل در بدو درمان به‌ترتیب معادل 81/2</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">41/5 و 82/2</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">40/5، در </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">یک ماه و نیم پس از درمان به‌ترتیب </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">77/2</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">59/4 و 84/2</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">96/4 و سه ماه پس از درمان معادل 35/2</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">85/3 و 80/2</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">66/4 به‌دست آمد (05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">P></span></span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">. </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">میانگین نمره </span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">VASI</span></span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;"> نیز در گروه مداخله و کنترل در ابتدای درمان به‌ترتیب 51/0</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">50/0 و </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">51/0</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">53/0، یک ماه و نیم پس از درمان به‌ترتیب 44/1</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">46/1 و 01/1</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">13/1 و در ماه سوم درمان معادل 57/1</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">18/2 و 21/1</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">&plusmn;</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">52/1 گزارش گردید </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">(05/0</span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:9.0pt;">P></span></span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">. </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">علاوه‌براین، درصد رپیگمانتاسیون در گروه مداخله و کنترل یک ماه و نیم پس از درمان 25/18 و 12/14 درصد و در ماه سوم درمان 63/30 و 19 درصد </span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">به‌دست آمد</span></span><span style="color:windowtext;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><br> <strong><span dir="RTL" style="position:relative;top:-1.0pt;"><span style="color:#274CC3;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></strong>&nbsp;<span dir="RTL"><span style="font-size:10.0pt;">اگرچه درصد رپیگمانتاسیون ضایعات ویتیلیگو با درمان ترکیبی بیشتر از مونوتراپی بود؛ اما بین دو روش درمانی از نظر درصد رپیگمانتاسیون تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد.</span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Objective:</strong> Vitiligo is a depigmantation disorder that depends on genetic and non-genetic factors and results from skin melanocytes malfunction. The aim of this study was to compare the effectiveness of narrow band Ultraviolet B (NBUVB) therapy combined with 0.1% topical tacrolimus and NBUVB monotherapy in vitiligo treatment.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> In this double-blind clinical trial study, 30 patients with vitiligo who had at least two symmetrical lesions were selected (60 lesions in total). The patients were randomly divided into intervention and control groups. Phototherapy with 0.1% tacrolimus ointment and with eucerin ointment (placebo) was administered to the intervention and control groups, respectively. The size of the lesions and the degree of repigmentation were evaluated with photogram and Visual Approach Slope Indicator (VASI) scoring system, respectively, at the beginning of the treatment, 1.5 and three months after the treatment.&nbsp; The results were then recorded in checklists and the data were analyzed in SPSS software (version 16.0).<br> <strong>Results:</strong> The results of the study showed that the mean age of patients was 31.60 years with the prevalence of females (n=18, 60%). The mean and standard deviation of the size of vitiligo lesion in the intervention and control groups at the beginning of the treatment were 5.41 cm &plusmn;2.81 and 5.40 cm &plusmn;2.82, respectively. Moreover, the mean size of vitiligo lesion 1.5 and three months after the treatment lesion in the intervention and control groups were 4.96 cm &plusmn;2.84, 4.59 cm &plusmn;2.77, 3.85 cm &plusmn;2.35, and 4.66 cm &plusmn;2.80, respectively (P>0.05). The mean score of VASI in the intervention and control groups were 0.50 &plusmn;0.51 and 0.53 &plusmn;0.51 at the beginning of the treatment and 1.46 &plusmn; 1.44 and 1.13&plusmn;1.01 after 1.5 months treatment and 2.18&plusmn;1.57 and 1.52&plusmn;1.21 after three months of treatment, respectively (P>0.05). Furthermore, the percentages of repigmentation in the intervention and control groups after 1.5 months were 18.25% and 14.12%, and three months were 30.63% and 19%, respectively.<br> <strong>Conclusion:</strong> The percentage of vitiligo recession in the combined treatment group was higher than that of monotherapy; however, no significant statistical difference was observed regarding the two therapeutic methods.</div> تاکرولیموس, فتوتراپی, لک و پیس Phototherapy, Tacrolimus, Vitiligo 127 133 http://sjh.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-12-813-3&slc_lang=fa&sid=1 Ameneh Yazdanfar آمنه یزدانفر 10031947532846009892 10031947532846009892 No دانشگاه علوم پزشکی همدان Azar Pirdehghan آذر پیردهقان 10031947532846009893 10031947532846009893 No دانشگاه علوم پزشکی همدان Bahareh Ebrahimi بهاره ابراهیمی b.ebrahimi.4362@gmail.com 10031947532846009894 10031947532846009894 Yes Resident, Department of Dermatology, School of Medicine, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran دستیار گروه پوست، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران