fa تاثیر تکاردرمانی بر روی درد و ناتوانی عملکردی در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی فيزيوتراپي Physical Therapy پژوهشي Original <span style="font-size:12pt"><span style="layout-grid-mode:char"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span ms="" style="font-family:" trebuchet=""><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:#274cc3"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.1pt">سابقه و هدف:</span></span></span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">کمردرد مزمن غیر اختصاصی یکی از علل اصلی ناتوانی است و افراد را در هر سنی تحت تاثیر قرار می‌دهد. </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">یکی از مدالیته‌هایی که در سال‌های اخیر برای اختلالات اسکلتی عضلانی پیشنهاد شده تکاردرمانی است. </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">به همین منظور</span></span><b> </b><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">این مطالعه با هدف ارزیابی اثرات تکارتراپی بر سطح درد و سطح ناتوانی بیمار مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی طراحی شده است.</span></span><b><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"></span></b></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="layout-grid-mode:char"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span ms="" style="font-family:" trebuchet=""><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:#274cc3"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.15pt">مواد و روش‌‌ها</span></span></span></span></span></span></b><b><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:#274cc3"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.15pt">:</span></span></span></span></span></b><b>&nbsp;</b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">در این کارآزمایی بالینی، 32 بیمار </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">مبتلا کمردرد مزمن غیر اختصاصی</span></span> <span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شده‌اند.</span></span> <span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">گروه تکار، 10جلسه و 5 بار در هفته تحت درمان با تکار و درمان معمول فیزیوتراپی و گروه پلاسبو نیز تحت درمان تکار پلاسبو و درمان معمول فیزیوتراپی قرار گرفته‌اند.</span></span> <span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">میزان درد با شاخص دیداری درد و </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">ناتوانی </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">با پرسش‌نامه ناتوانی عملکردی اسوستری </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">ارزیابی شده است.</span></span> <span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">متغیرهای مورد بررسی قبل از درمان، پایان جلسه دهم و همچنین یک ماه بعد ارزیابی شده‌اند. جهت تحلیل داده‌های به‌دست‌آمده از آزمون تحلیل واریانس با سطح معناداری 0/05 استفاده شده است.</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="layout-grid-mode:char"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span ms="" style="font-family:" trebuchet=""><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:#274cc3"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.2pt">یافته‌ها</span></span></span></span></span></span></b><b><span b="" lang="AR-SA" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:#274cc3"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.2pt">:</span></span></span></span></span></b>&nbsp;<span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">بر اساس آزمون آماری، مقیاس شدت درد و ناتوانی عملکردی کمری در هر دو گروه بعد از 10 جلسه مداخله و پیگیری یک ماهه کاهش معناداری نشان داده است (به ترتیب 0/001></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">P</span></span> <span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">و 0/001></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">P</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">). </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">مقایسه شدت درد و ناتوانی عملکردی بین دوگروه تکارتراپی و پلاسبو نشان داده که پس از 10 جلسه تکارتراپی شدت درد و ناتوانی عملکردی در گروه تکار به طور معناداری نسبت به گروه پلاسبو کاهش یافته است </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">(0/05></span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">P</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">)؛</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> اما </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">تفاوت بین دو گروه در پیگیری یک ماهه از نظر آماری معنادار نبوده است </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">(0/05<</span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">P</span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">).</span></span><b><span dir="LTR" style="font-size:10.0pt"></span></b></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="layout-grid-mode:char"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span ms="" style="font-family:" trebuchet=""><span style="color:black"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:#274cc3"><span style="position:relative"><span style="top:-1.0pt"><span style="letter-spacing:.2pt">نتیجه‌گیری:</span></span></span></span></span></span></b><b>&nbsp;</b><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">با توجه به </span></span><span lang="FA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">نتایج این مطالعه </span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">می‌توان اعلام کرد که تکارتراپی روش موثری برای کاهش درد و بهبود ناتوانی عملکردی در بیماران با کمردرد مزمن غیر اختصاصی در کوتاه‌مدت است.</span></span><span lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <span style="font-size:12pt"><span style="layout-grid-mode:char"><span style="unicode-bidi:embed"><span ms="" style="font-family:" trebuchet=""><span style="color:black"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima"><span style="color:#274cc3"><span style="letter-spacing:.15pt">Background and Objective:</span></span></span></span></b> <span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima">Chronic non-specific low back pain (CNLBP) is among the main causes of disability and affects people of any age. One of the modalities that have been proposed for musculoskeletal disorders in recent years is Tecar therapy. This study aimed to evaluate the effects of Tecar therapy on the pain and disability of patients with CNLBP.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="layout-grid-mode:char"><span style="unicode-bidi:embed"><span ms="" style="font-family:" trebuchet=""><span style="color:black"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima"><span style="color:#274cc3">Materials and Methods:</span></span></span></b> <span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima">In this clinical trial, 32 patients with </span></span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima">CNLBP</span></span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima"> were randomly divided into two groups. The intervention group received 10 sessions of Tecar therapy, five times a week, along with routine physical therapy, while the placebo group received placebo Tecar therapy and routine physical therapy. The level of pain was assessed using the visual analog scale and disability using the Oswestry Disability Index. The variables were evaluated before the treatment, at the end of the 10^th session, and also one month later. An analysis of variance test was used to analyze the data obtained.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="layout-grid-mode:char"><span style="unicode-bidi:embed"><span ms="" style="font-family:" trebuchet=""><span style="color:black"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima"><span style="color:#274cc3"><span style="letter-spacing:.15pt">Results:</span></span></span></span></b> <span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima">Based on the paired t-test, the pain severity and functional disability scale showed a significant decrease in both groups after 10 intervention sessions and one-month follow-up (P<0.001 and P<0.001, respectively). The comparison between the two groups showed that after 10 sessions of Tecar therapy, the intensity of pain and functional disability in the Tecar therapy group decreased significantly compared to the placebo group (P<0.05); however, the difference between the two groups was not statistically significant at the one-month follow-up (P</span></span><span dir="RTL" lang="FA" style="font-size:9.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><</span></span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima">0.05).</span></span><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima"></span></span></b></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:12pt"><span style="unicode-bidi:embed"><span ms="" style="font-family:" trebuchet=""><span style="color:black"><b><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima"><span style="color:#274cc3"><span style="letter-spacing:-.1pt">Conclusion:</span></span></span></span></b> <span style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:Optima">According to the obtained results, it can be concluded that Tecar therapy is an effective method to reduce pain and improve functional disability in patients with CNLBP in a short-term period.</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; کمردرد, تکار درمانی, ناتوانی عملکردی Functional Disability, Low Back Pain, Tecar Therapy 237 244 http://sjh.umsha.ac.ir/browse.php?a_code=A-12-2691-2&slc_lang=fa&sid=1 Morteza Heydari Nasir مرتضی حیدری نصیر 100319475328460023468 100319475328460023468 No Department of Physiotherapy, Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران Rozita Hedayati رزیتا هدایتی rosehed@yahoo.com 100319475328460023469 100319475328460023469 Yes Department of Physiotherapy, Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران Mohammad Reza Asadi محمدرضا اسدی 100319475328460023470 100319475328460023470 No Department of Physiotherapy, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran گروه فیزیوتراپی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران Fatemeh Pak Nazar فاطمه پاک‌نظر 100319475328460023471 100319475328460023471 No Social Determinants of the Health Research Center, Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی سمنان، سمنان، ایران