دوره 26، شماره 2 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سیناـ تابستان 1398 )                   جلد 26 شماره 2 صفحات 99-104 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mansouri S, Fallah M, Maghsood A H, Matini M. Seroepidemiology of Toxocariasis in 2-12-year-old Children Refered to Health Centers in Kermanshah during 2018. Avicenna J Clin Med. 2019; 26 (2) :99-104
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-1917-fa.html
منصوری سیروان، فلاح محمد، مقصود امیرحسین، متینی محمد. سرواپیدمیولوژی توکسوکاریازیس در کودکان 12-2 سال مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی- درمانی شهر کرمانشاه در سال 1397. مجله پزشكي باليني ابن سينا. 1398; 26 (2) :99-104

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-1917-fa.html


داﻧﺸﯿﺎر، ﮔﺮوه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، داﻧﺸﮑﺪه ﭘﺰﺷﮑﯽ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻫﻤﺪان، ﻫﻤﺪان، ایران ، matini@umsha.ac.ir
چکیده:   (123 مشاهده)
سابقه و هدف: توکسوکاریازیس (Toxocariasis) یکی از عفونت‌های مشترک بین انسان و حیوان می‌باشد که با توجه به بومی‌بودن آن در کشور و منطقه می‌تواند به‌عنوان یک مشکل بهداشتی در گروه‌های آسیب‌پذیر محسوب گردد. در این ارتباط، مطالعه حاضر با هدف برآورد میزان خطر آلودگی به توکسوکارا کنیس و مواجهه با انگل آن در کودکان انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: مطالعه توصیفی- مقطعی حاضر در ارتباط با 621 کودک 12-2 ساله مراجعه‌کننده به مراکز بهداشتی- درمانی شهر کرمانشاه انجام شد. پس از نمونه‌برداری و ثبت ویژگی‌های جمعیت‌شناختی، نمونه‌ها از نظر وجود آنتی‌بادی IgG ضد توکسوکارا کنیس با استفاده از روش الایزا مورد سنجش قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون دقیق فیشر انجام شد.
یافته‌ها: از میان 621 نمونه‌ سرم که در این مطالعه مورد آزمایش قرار گرفتند، هشت نمونه (3/1 درصد) از نظر وجود آنتی‌بادی ضد توکسوکارا کنیس مثبت بودند که از این تعداد‌، پنج نفر پسر و سه نفر دختر بودند و تمامی آن‌ها در مناطق شهری سکونت داشتند. هیچ‌یک از این افراد سابقه خاک‌خواری، لمس و بازی با سگ را نداشتند و تنها در محل زندگی یک کودک، سگ نگهداری می‌شد.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان دادند که میزان شیوع سرمی آلودگی به توکسوکاریازیس در کودکان مورد بررسی نسبتاً پایین است؛ هرچند که تأیید‌کننده برقراری چرخه انتقال انگل در منطقه می‌باشد؛ از این رو با توجه به اهمیت بهداشتی آن، تدوین و اجرای راه‌کارهایی به‌منظور کنترل و پیشگیری از این عفونت در میزبانان نهایی انگل جهت کاهش هرچه بیشتر عفونت‌های انسانی، لازم و ضروری به ‌نظر می‌رسد.
متن کامل [PDF 895 kb]   (31 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: انگل شناسي و قارچ شناسی پزشكي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی بالینی ابن سینا می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Avicenna Journal of Clinical Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb