دوره 18، شماره 4 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-زمستان 1390 )                   جلد 18 شماره 4 صفحات 53-59 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Jadidi M, Ahadi H, Khoushabi K, Farrokhi N A. A Comparative Study of Effectiveness of Neurofeedback and Ritalin on Improving Conduct Problems and Hyperactivity. Sci J Hamadan Univ Med Sci . 2012; 18 (4) :53-59
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-214-fa.html
جدیدی محسن، احدی حسن، خوشابی کتایون، فرخی نورعلی. مقایسه اثربخشی مداخله‌ی نروفیدبک و ریتالین بر مشکلات سلوک و شاخص بیش فعالی. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان. 1390; 18 (4) :53-59

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-214-fa.html


دانشجوی دوره دکتری روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقيقات خوزستان، خوزستان، ايران. ، Jadidi@bandargaziau.ac.ir
چکیده:   (768 مشاهده)

مقدمه و هدف: رویکردهای مختلفی برای درمان اختلال بیش فعالی - نقص توجه (ADHD) وجود دارد که می­توان از بین آن­ها به دارودرمانی، رفتاردرمانی، آموزش مدیریت خانواده و نروفیدبک اشاره نمود. مطالعه حاضر به منظور مقایسه اثر بخشی شیوه­های درمانی نروفیدبک و ریتالین بر مشکلات سلوک و شاخص بیش فعالی آزمون کانرز انجام شده است.

روش­کار: این مطالعه شبه تجربی با طرح پیش­آزمون - پس­آزمون دو گروهی بدون کنترل بود که جامعه آماری آنرا کودکان مبتلا به اختلال ADHD ساکن شهر تهران تشکیل میدادند. از بین مراجعه کنندگان به کلینیک تخصصی روانپزشکی کودک، بیست کودک مبتلا به صورت تصادفی به عنوان نمونه انتخاب و بر اساس اهداف پژوهش در دو گروه درمانی ریتالین و نروفیدبک قرار گرفتند. افراد مورد مطالعه قبل و بعد از ارائه درمان توسط مقیاس درجه­بندی کانرز (فرم 48 سؤالی والدین، CPRS-48) ارزیابی گردیدند و اطلاعات بدست آمده با استفاده از آمار توصیفی، استنباطی وروش تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند.

نتایج: یافته­های مطالعه حاضر نشان میدهدکه بین اثر بخشی دو روش درمانی ریتالین و نروفیدبک بر بهبود مشکلات سلوک تفاوت معنادار وجود دارد (P=0.009) به نحوی که درمان با ریتالین تاثیر بیشتری نسبت به نروفیدبک در بهبود مقیاس سلوک داشته است لیکن بین این دو روش درمانی برای بهبود شاخص بیش­فعالی کودکان ADHD، تفاوت معنادار وجود ندارد (P=0.187).

نتیجه نهایی: بطورکلی با توجه به تاثیر مطلوب­تر ریتالین نسبت به نروفیدبک بر طیف خاصی از علائم و نشانه­های این اختلال می­توان عنوان نمود که اولویت درمانی می­بایست بر اساس نوع، دامنه و شدت علائم و نشانه­ها انتخاب گردد.

متن کامل [PDF 166 kb]   (646 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Scientific Journal of Hamadan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb