دوره 27، شماره 4 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سینا ـ زمستان 1399 )                   جلد 27 شماره 4 صفحات 239-252 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Farzinfar K, Nejat H, Doustkam M, Tuzandeh Jani H. Comparison of the Effectiveness of Schema Therapy and Integrated Cognitive-Speech Approach in Emotional Regulation, and Distress Tolerance of Individuals Suffering from Stuttering. Avicenna J Clin Med. 2021; 27 (4) :239-252
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-2149-fa.html
فرزین‌فر کاظم، نجات حمید، دوستکام محسن، توزنده جانی حسن. مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و رویکرد تلفیقی شناختی-گفتاری بر تنظیم هیجانی و تحمل پریشانی افراد مبتلابه لکنت. مجله پزشكي باليني ابن سينا. 1399; 27 (4) :239-252

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-2149-fa.html


1- دانشجوی دوره دکتری، گروه روان‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
2- استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی،قوچان، ایران ، Hnejat54@yahoo.com
3- استادیار، گروه روان‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
4- دانشیار، گروه روان‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
چکیده:   (650 مشاهده)
سابقه و هدف:به‌منظور کاهش هیجانات و افزایش تحمل پریشانی در افراد مبتلابه لکنت، رویکردهای متعددی پیشنهاد شده است که ازجملهآن‌ها می‌توان بهطرحواره درمانی و رویکرد تلفیقی شناختی-گفتاری اشاره کرد. هدف از این مطالعهمقایسه اثربخشی طرحواره درمانی و رویکرد تلفیقی شناختی-گفتاری بر تنظیم هیجانی و تحمل پریشانی افراد مبتلابه لکنت بود.
مواد و روش‌‌ها:مطالعهحاضر پژوهشی نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و آزمون پیگیری با گروه کنترل بود.جامعه آماری شامل تمام افراد مبتلابه لکنت با محدوده سنی 18 تا 30 سال در شهر سبزوار بود. نمونه آماری شامل 30 نفر از افراد مبتلابه لکنت بودند که به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به‌صورت کاملاً تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل (هر گروه 10 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طرحواره درمانی در 12 جلسه 90 دقیقه‌ای و گروه آزمایش تلفیقی شناختی-گفتاری در 12 جلسه 60 دقیقه‌ای تحت درمان قرار گرفتند، درحالی‌که گروه کنترل هیچ درمانی را دریافت نکرد. ابزارهای مطالعه پرسش‌نامه تنظیم هیجانی گراس و جان (2003)وپرسش‌نامه تحمل پریشانیسیمونز و گاهر (2005) بودند که در هر سه گروه در مراحل پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری اجرا شدند. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.


یافته‌ها:نتایج نشان داد دو طرحواره درمانی و رویکرد تلفیقی شناختی-گفتاری بر تنظیم هیجانیوتحمل پریشانی افراد مبتلابه لکنت تأثیر معنی‌داری دارد (05/0P<).
نتیجه‌گیری:نتایج حاکی از این بود که هیچ‌یک از درمان‌ها نسبت به دیگری برتری نداشت و تنها رویکرد تلفیقی شناختی-گفتاری در شاخص تحمل پریشانی مؤثرتر بود.
متن کامل [PDF 1101 kb]   (404 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسي باليني

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی بالینی ابن سینا می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Avicenna Journal of Clinical Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb