دوره 17، شماره 1 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-بهار 1389 )                   جلد 17 شماره 1 صفحات 62-67 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rostaminejad A, Karimi Z, Rais Karimian F, Mobaraki A. Study of Preinduction Sedation with Intranasal Midazolam in Children. Sci J Hamadan Univ Med Sci . 2010; 17 (1) :62-67
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-291-fa.html
رستمی نژاد اکبر، کریمی زهره، رئیس کریمیان فرحناز، مبارکی آسیه. بررسی اثرات آرام بخشی میدازولام داخل بینی قبل از القاء بیهوشی عمومی در کودکان. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان. 1389; 17 (1) :62-67

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-291-fa.html


عضو هيأت علمی گروه هوشبری، دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ياسوج، ياسوج، ايران. ، rostaminejad_ar@yahoo.com
چکیده:   (905 مشاهده)

مقدمه و هدف: جراحی به ویژه برای کودکان یک تجربه تنش زا و شدید محسوب می شود . آنان ممکن است علت جراحی را درک نکرده و آن را به شکل یک حمله ناعادلانه روی بدن خود احساس کنند . بنابراین بایستی با کمک روش های مناسب سعی نمود کودک به راحتی با این موقعیت روبرو گردیده و آن را بهتر قبول نماید . از جمله این روش ها می توان تجویز داخل بینی میدازولام قبل از القاء بیهوشی را نام برد که این مطالعه نیز با هدف تعیین تأثیر آرام بخشی میدازولام داخل بینی در کودکان انجام پذیرفته است .

روش کار: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی و دو سوکور بود که بر روی 60 کودک 2 تا 6 ساله که با شرایط یکسان (ریسک یک بیهوشی ، اولین بار پذیرش و عمل جراحی انتخابی) به بیمارستان های آموزشی شهر یاسوج در سال 1386 مراجعه نموده و در دو گروه مورد و شاهد بطور مساوی قرار گرفته بودند انجام پذیرفته است . 30 دقیقه قبل از القاء بیهوشی به گروه مورد mg/kg 0.2 میدازولام و به گروه شاهد kg/ml 0.04 نرمال سالین به صورت داخل بینی تجویز گردید. اطلاعات جمع آوری شده از وضعیت کودک در برگه های مشاهده ثبت و نهایتاً با استفاده از نرم افزار SPSS و شاخص های توصیفی وآزمون آماری مان ویتنی یو مورد تجربه و تحلیل قرار گرفت .

نتایج: یافته های مطالعه نشان داد که 93.3 درصد از کودکان گروه میدازولام هنگام جدایی از والدین گریه نداشته و یا گریه خفیف داشتند ، در صورتی که 90 درصد کودکان گروه شاهد ، گریه متوسط و یا شدید داشتند . همچنین از نظر مقاومت کودک به هنگام جدا شدن از والدین ، 90 درصد کودکان گروه میدازولام بدون مقاومت و یا مقاومت خفیف داشتند ، در صورتی که 76.6 درصد کودکان گروه شاهد مقاومت متوسط یا شدید داشتند. 73.4 درصد کودکان گروه میدازولام در شروع القاء بیهوشی خواب بوده و با تحریک بیدار شدند در صورتی که 3/93 درصد کودکان گروه شاهد بی قرار بودند. درخصوص عکس العمل به وارد کردن سوزن به داخل ورید ، 90 درصد از کودکان گروه میدازولام بدون عکس العمل بودند و یا عکس العمل خفیف داشتند ، در حالی که 83.3 درصد کودکان گروه شاهد کشیدن دستها و حرکات شدید بدن داشتند . 100 درصد کودکان گروه میدازولام هنگام ماسک گذاری همکاری و یا امتناع خفیف داشتند در صورتی که 76.6 درصد کودکان گروه شاهد امتناع متوسط و یا شدید داشتند.

نتیجه نهایی: با توجه به معنی دار بودن کلیه نتایج بدست آمده در گروه مورد نسبت به گروه شاهد (P<0.05) ، استفاده از میدازولام با دوز kg/mg 0.2 از طریق بینی جهت آمادگی کودکان قبل از القاء بیهوشی پیشنهاد می گردد.

متن کامل [PDF 210 kb]   (445 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Scientific Journal of Hamadan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb