Saber K, Jalili M R, Roayaei M. Identifying Predictors of Radiation-Induced Esophagitis in Head and Neck Cancers: A Logistic Regression-Based Study. Avicenna J Clin Med 2026; 33 (2) :74-82
URL:
http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-3378-fa.html
صابر کورش، جلیلی محمد رضا، رعایایی مهناز. شناسایی عوامل پیشبینیکنندۀ ازوفاژیت ناشی از پرتودرمانی در سرطانهای سر و گردن: یک مطالعۀ مبتنیبر رگرسیون لجستیک. مجله پزشكي باليني ابن سينا. 1405; 33 (2) :74-82
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-3378-fa.html
1- گروه فیزیک پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2- دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3- گروه رادیو آنکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ، roayaeimahnaz@gmail.com
چکیده: (81 مشاهده)
سابقه و هدف: ازوفاژیت ناشی از پرتودرمانی، یکی از عوارض شایع و محدودکنندۀ درمان در بیماران مبتلا به سرطانهای ناحیۀ سر و گردن است که میتواند تأثیر قابلتوجهی بر کیفیت زندگی، وضعیت تغذیهای و تداوم درمان بیماران داشته باشد. در همین راستا، این مطالعه با هدف تعیین پیشبینیکنندههای مستقل بروز ازوفاژیت گرید 1 و بالاتر در بیماران مبتلا به سرطانهای سر و گردن با استفاده از مدل رگرسیون لجستیک انجام شد.
مواد و روشها: این مطالعۀ آیندهنگر روی ۵۰ بیمار مبتلا به سرطان سر و گردن تحت پرتودرمانی با تکنیک IMRT در بیمارستان سیدالشهدای اصفهان در سال 1404-1403 انجام شد. شدت ازوفاژیت براساس معیار RTOG درجهبندی گردید. تحلیل تکمتغیره و چندمتغیره با استفاده از رگرسیون لجستیک دودویی انجام شد. ارزیابی همخطی متغیرها با ماتریس همبستگی پیرسون صورت گرفت.
یافتهها: از ۵۰ بیمار، ۲۸ نفر (۵۶٪) حداقل درجه یک ازوفاژیت را تجربه کردند. میانگین دوز دریافتی مری (0.007=P) بهعنوان تنها پیشبینیکنندۀ مستقل و معنیدار در مدل چندمتغیره شناسایی شد (OR=1.11، فاصلۀ اطمینان ۹۵٪: 1.20-1.03). مرحلۀ بیماری علیرغم معنیداری در آنالیز تکمتغیره (0.008=P)، پس از تعدیل اثر میانگین دوز مری در مدل چندمتغیره معناداری خود را از دست داد (0.457=P). متغیرهای دموگرافیک شامل سن، جنس، شاخص تودۀ بدنی، مصرف سیگار و شیمیدرمانی همزمان ارتباط معنیداری نشان ندادند. مقدار Nagelkerke R² برابر با 0.242 و سطح زیر منحنی ROC برابر با 0.746 بود که بیانگر قدرت تشخیص مناسب مدل است.
نتیجهگیری: میانگین دوز دریافتی مری، قویترین و تنها پیشبینیکننده مستقل بروز ازوفاژیت ناشی از پرتودرمانی در بیماران مبتلا به سرطانهای سر و گردن است. توجه به محدودسازی این پارامتر دوزیمتری در فرایند طراحی درمان میتواند نقش مؤثری در کاهش عوارض پرتودرمانی و بهبود کیفیت زندگی بیماران ایفا کند.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
راديوتراپي