دوره 15، شماره 3 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-پائيز 1387 )                   جلد 15 شماره 3 صفحات 11-17 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Farshad S, Japoni A, Alborzi A, Kalani M. Genotyping of Helicobacter pylori Strains Isolated from Patients with Gastric Ulcer and Non Ulcer Disease using RFLP-PCR of ureAB, vacA , cagA Genes. Avicenna J Clin Med. 2008; 15 (3) :11-17
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-352-fa.html
فرشاد شهره، ژاپونی عزیز، البرزی عبدالوهاب، کلانی مهدی. تعیین ژنوتیپ سوشهای هلیکوباکتر پیلوری جدا شده از بیماران مبتلا به زخم معده یا بدون زخم معده بر اساس الگوی RFLP-PCRژنهای ureAB, vacA وcagA. مجله پزشكي باليني ابن سينا. 1387; 15 (3) :11-17

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-352-fa.html


استاديار مرکز تحقيقات ميکروبشناسی بالينی استاد البرزی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز، شيراز، ايران. ، s_farshad@yahoo.com
چکیده:   (1193 مشاهده)

مقدمه و هدف: مطالعات نشان می دهند که دلایل تنوع پیامدهای کلینیکی عفونت ناشی از هلیکو باکتر پیلوری ممکن است که به فاکتورهای محیطی و میزبان و همچنین اختلاف در ژنوتیپ, شیوع یا بیان فاکتورهای بیماریزای وابسته به باکتری مرتبط باشند. بر این اساس هدف از این مطالعه تعیین پراکندگی ژنوتیپهای مختلف فاکتورهای اصلی بیماریزایی ureAB, vacA, cagA در سوشهای هلیکوباکتر پیلوری جدا شده از بیماران دارای عفونت معده بدون زخم و بیماران دارای زخم معده بود.

روش کار: در این مطالعه توصیفی ـ مقطعی 65 سوش هلیکوباکتر پیلوری که 35 سوش آنها از بیماران دارای عفونت معده بدون زخم و 30 سوش آنها از بیماران دارای زخم معده جدا شده بودند با روش RFLP-PCR مورد مطالعه قرار گرفتند.

نتایج: شیوع ژن vacA در سوشهای جدا شده از بیماران دارای زخم نسبت به بیماران فاقد زخم بصورت معنی داری (P<0.05) ، بیشتر بود. در RFLP ژن cagA دو الگوی متفاوت دیده شد. الگوی β با سه باند در هر دوگروه بیماران فراوانی بیشتری داشت. هضم آنزیمی منجر به تولید یک الگوی کاملاً یکنواخت در 83.33% از سوشهای دارای vacA جداشده از بیماران دارای زخم شد. این الگوبا حالت زخم دار بیماری از نظر آماری مرتبط بود. آنالیز پلی مرفیسمهای ureAB 10 الگوی قابل افتراق را مشخص کرد که الگوی ureAB 5a شایعترین الگو در تمام سوشها بود (47.61%). برای ژنهای ureAB, cagA هیچ ارتباطی بین الگوهای خاص DNA و حالت کلینیکی بیماری مشاهده نشد.

نتیجه نهائی: اگرچه در بیماران مورد بررسی حضور ژن cagA ممکن است که فاکتور خطری برای ایجاد حالت زخم دار بیماری نباشد اما به نظر می رسد که وجود یک ژنوتیپ یکسان cagA با افزایش خطر ایجاد زخم همراه است. در نهایت علیرغم وجود درجه بالائی از تنوع ژنومی در ژنureAB ، الگوهای محافظت شده ای از DNA در منطقه ما انتشار دارند.

متن کامل [PDF 331 kb]   (847 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی بالینی ابن سینا می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Avicenna Journal of Clinical Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb