دوره 13، شماره 4 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-زمستان 1385 )                   جلد 13 شماره 4 صفحات 64-68 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abdolsamadi H, Bakianian Vaziri P. Evaluation of Frequency of Lymphoma at the Teaching Hospitals of Hamadan City during 1993-2003. Sci J Hamadan Univ Med Sci . 2007; 13 (4) :64-68
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-465-fa.html
عبدالصمدی حمیدرضا، بکیانیان وزیری پژمان. بررسی فراوانی بیماری لنفوم در بیمارستانهای آموزشی شهر همدان طی سالهای 82-1372. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان. 1385; 13 (4) :64-68

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-465-fa.html


استاديار گروه بيماريهای دهان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ايران. ، Abdolsamadi@umsha.ac.ir
چکیده:   (635 مشاهده)

مقدمه و هدف : لنفوما گروهی از تومورهای جامد (توپر) بدخیم هستند که سلولهای لنفورتیکولار را مبتلا می‎سازند. از آنجایی که علائم اولیه لنفوم می‎تواند ناحیه دهان و حلق (حلقه والدایر) را مبتلا سازد شناختن علائم مزبور برای دندانپزشکان دارای اهمیت می‎باشد. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی لنفوم و داده‎های اپیدمیولوژیک آن در شهر همدان است زیرا شناخت فراوانی لنفوم در گروههای مختلف اجتماعی با توجه به شرایط مختلف اقلیمی، سن و جنس و . . . از شاخصهای برنامه‎ریزی‎ پیشگیری و بهداشتی بشمار می رود.

روش کار : در این مطالعه توصیفی ـ تحلیلی گذشته‎نگر، تمامی موارد بدخیمی تشخیص داده شده در چهار بیمارستان دولتی سینا، مباشرکاشانی، امام خمینی(ره) و اکباتان همدان طی سالهای 82-1372 مورد بررسی قرار گرفته و اطلاعات مورد نیاز استخراج و در فرم مخصوص ثبت شد. آنالیز آماری توسط نرم‎افزار SPSS انجام پذیرفت.

نتایج: از 350 هزار پرونده بیمارستانی در طی 10 سال و از 3500 مورد بدخیمی گزارش و ثبت شده ، 404 پرونده به تشخیص و درمان موارد لنفوم بدخیم اختصاص داشت که مورد مطالعه قرار گرفت. از 404 مورد، 285 مورد به لنفوم غیرهوجکین، 111 مورد به بیماری هوجکین و 8 مورد به لنفوم بورکیت اختصاص داشت. مردان به نسبت 1.6 به 1 بیش از زنان به انواع لنفوم مبتلا بودند. در تمامی موارد شایعترین نشانه بالینی بدخیمی، لنفادنوپاتی گردنی بود و بیشترین نواحی درگیری عقده های ساب مندیبولار و گردنی فوقانی (Level I,II) بود.

نتیجه نهائی : از نظر فراوانی، لنفوم غیرهوجکین در مقام اول و بعد از آن لنفوم هوجکین و لنفوم بورکیت قرار داشته که شاید نشاندهنده ابتلا به لنفوم در گروههای سنی مختلف است. در این مطالعه شایع‎ترین سن ابتلا به لنفوم غیرهوجکین، بالای 40 سال و لنفوم بورکیت زیر 11 سال بود.

واژه‌های کلیدی: بدخیمی، لنفوم ـ همه گیری شناسی
متن کامل [PDF 156 kb]   (347 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Scientific Journal of Hamadan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb