دوره 9، شماره 1 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-بهار 1381 )                   جلد 9 شماره 1 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rezaie A A, Hatami S. The Relationship between Stroke and the Amount of the Body Mass Index among the Patients Hospitalized in Hamadan Sina Hospital in 2000. Sci J Hamadan Univ Med Sci . 2002; 9 (1)
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-753-fa.html
رضائی علی اکبر، حاتمی سعید. بررسی ارتباط سکته مغزی با میزان شاخص توده عضلانی بدن در بیماران بستری شده در بخش نورولوژی بیمارستان سینا همدان در سال 1379. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان. 1381; 9 (1)

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-753-fa.html


استادیار گروه نورولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده:   (479 مشاهده)

          سکته مغزی شایعترین اختلال نورولوژیک ناتوان کننده و سومین علّت مرگ در ایالات متحده می باشد ریسک فاکتورهای مختلفی در مورد سکته مغزی مورد تحقیق قرار گرفته اند که مهمترین آنها شامل سن، جنس، هیپرکلسترولمی ، استعمال سیگار ، مصرف الکل ، وجود بیماری قلبی (بخصوص فیبریلاسیون دهلیزی) ، دیابت ،مصرف کنتراسپتیو های خوراکی ،مصرف بعضی داروها و غیره می باشند. در مورد چاقی که معیار آن شاخص توده عضلانی بدن (Body Mass Index) است و ارتباط آن با سکته مغزی مطالعات گوناگونی صورت گرفته ولی هنوز نتایج قطعی بدست نیامده است. در این تحقیق سعی شده تا اثر B M I در دو نوع سکته مغزی ایسکمیک و هموراژیک  و جدای از اثر سایر ریسک فاکتورها مورد ارزیابی قرار گیرد.

          در این مطالعه مجموعا" 200 نفر مورد بررسی قرار گرفتند  که 80 نفر از آنها بیماران سکته مغزی (هموراژیک ـ ایسکمیک ) بستری شده در بخش نورولوژی بیمارستان سینا همدان در سال 1379 بودند و120 نفر بقیه از افراد بدون سکته بودند که بعنوان گروه شاهد انتخاب شدند. هر دو گروه  از نظر متغیر B M I و سایر ریسک فاکتورها مورد بررسی قرار گرفتند و سپس نتایج بدست آمده پس از استخراج از چک لیست در دو گروه مقایسه و با استفاده از آزمون Mantel-Haenszel و t-Student تست گردیدند.

          میانگین BMI در گروه سکته مغزی ایسکمیک و شاهد معنی دار نبود(P=0.69) و همچنین این میانگین در گروه هموراژیک و شاهد نیز معنی دار نبود(P=0.83). نسبت شانس BMI را در سکته مغزی ایسکمیک با تطابق با سایر ریسک  فاکتورها ارزیابی نموده که مشخص شد هیچیک از این ریسک فاکتورها در این مطالعه بعنوان مخدوش کننده تأثیر ندارند.

          از این تحقیق نتیجه می شود که بین چاقی یا شاخص توده عضلانی بدن وسکته مغزی ارتباط معنی داری وجود ندارد. بنابراین تلاش  بیشتر در جهت پیشگیری از سایر ریسک فاکتورهای ذکر شده باید انجام پذیرد.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Scientific Journal of Hamadan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb