دوره 9، شماره 3 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-پاییز 1381 )                   جلد 9 شماره 3 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Emami F. Study of Auditory Training on Lingual and Verbal Development in Children Under 7 years in Hamadan in 1999 . Sci J Hamadan Univ Med Sci . 2002; 9 (3)
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-772-fa.html
امامی فرانک. بررسی اثرات تربیت شنوایی بر فرآیند رشد گفتار و زبان کودکان ناشنوای زیر 7 سال شهر همدان در سال 1378. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان. 1381; 9 (3)

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-772-fa.html


عضو هیأت علمی گروه گوش و حلق و بینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده:   (664 مشاهده)

          بروز ناشنوایی در سنین بحرانی  زبان آموزی یا قبل از آن به قابلیتهای زبانی وگفتاری کودک بشدت آسیب می رساند و وی را در محدودیت و محرومیت حسی و نقص توانائیهای ارتباطی قرار می دهد و سبب انزواطلبی ، افسردگی وناهنجاریهای متعدد اجتماعی روانی وعاطفی وی می گردد . لذا ضروری است تدابیری اتخاذ نمود که کودک ناشنوا به صورت نظامدار تجربه شنوایی بدست آورد وبا سهولت بیشتری صداها را تشخیص دهد و مابین اصواتی که در یافت می کند تمایز قائل شود واین امر توسط تربیت شنوایی فراهم می شود تا فرد بتواند حداکثر استفاده مفید را از باقیمانده شنوایی خود برای دریافت و ادراک شنیداری محرکات صوتی به عمل آورد. به همین منظور این مطالعه با هدف تعیین اثرات شنوایی بر فرآیند گفتار و زبان کودکان ناشنوای زیر 7 سال شهر همدان در سال 1378انجام گردید.

          در این پژوهش تجربی جامعه مورد مطالعه شامل 52 کودک ناشنوای زیر 7 سال شهر همدان بود که در دو گروه 26 نفری آزمون وشاهد قرار گرفتند و بر اساس بهره هوشی ومیزان کم شنوایی گروه بندی شدند. متغیرهایی که دراین تحقیق اثر آنها در هر دو گروه کنترل شد عبارت بودند از : وجود کم شنوایی در محدوده 56 تا 90 دسی بل ، کم شنوایی قبل از یکسالگی، سن تقویمی زیر 7 سال ، عدم وجود معلولیت دوم، شنوا بودن والدین ودیگر اعضای خانواده، استفاده از سمعک مناسب از زمان شروع طرح و بهره هوشی 90 تا 130 .  برنامه
تربیت شنوایی به عنوان متغیر مستقل ومیزان ادراک شنیداری گفتار به عنوان متغیر وابسته تحقیق در نظر گرفته شد.گروه آزمون  علاوه بر آشنایی با روش ارتباطی اشاره در طی جلسات تربیت شنوایی با روش ارتباط شفاهی نیز آشنا شدند،در حالیکه کودکان گروه شاهد برای برقراری ارتباط صرفا از روش ارتباط شفاهی استفاده میکردند.

          یافته های حاصل از این پژوهش نشان داد که استفاده از برنامه تربیت شنوایی سبب رشد گفتار و زبان در کودکان ناشنوای زیر 7 سال شهر همدان می شود و کودکانی که  باقیمانده شنوایی بیشتری داشتند رشد گفتار و زبان در آنها نسبت به کودکانی که از باقیمانده شنوایی کمتری برخوردار بودند بیشتر است. همچنین بین جنس و سن این کودکان  با رشد گفتار و زبان در آنها ارتباطی مشاهده نگردید.

           نتایج نشان داد که بعد از دریافت برنامه تربیت شنوایی قابلیت دریافت، تمایز گذاری و شناسایی اصوات گفتاری وغیر گفتاری و مهارت لبخوانی کودکان ناشنوا با استفاده از روش شفاهی به میزان قابل توجهی پیشرفت
می نماید و بیشتر از کودکان گروه شاهد بود.

     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Scientific Journal of Hamadan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb