دوره 21، شماره 3 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-پائيز 1393 )                   جلد 21 شماره 3 صفحات 203-210 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Alizamir A, Monsef A, Jafari M. Comparison of p53, Ki-67, bcl-2 and Her2-neu Biomarkers Frequency in Different Grades of Prostatic Carcinoma. Sci J Hamadan Univ Med Sci . 2014; 21 (3) :203-210
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-78-fa.html
علی ضمیر اعظم، منصف علیرضا، جعفری محمد. مقایسه فراوانی بیان بیومارکرهای Ki-67، p53، bcl-2 و Her2-neu در گریدهای کارسینوم پروستات. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان. 1393; 21 (3) :203-210

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-78-fa.html


متخصص پاتولوژی دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ايران. ، aidaalizamir@yahoo.com
چکیده:   (842 مشاهده)

مقدمه و هدف: کانسر پروستات شایعترین بدخیمی در مردان است و 10% علت مرگ ناشی از بدخیمی‌ها را شامل می‌شود.شیوع کارسینوم پروستات با افزایش سن افزایش می‌یابد و بعد از سنین میانسالی شایع است. ثابت شده‌ترین فاکتورهای تعیین کننده پیش آگهی کانسر پروستات گرید هیستولوژیک براساس سیستم گلیسون و مرحله پاتولوژیک است. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی بیان مارکرهای Ki-67, Her2-neu, bcl2, p53 در کارسینوم پروستات و مقایسه آنها در بین کارسینوم های گرید پایین و بالا مطابق با عدد گلیسون می باشد.

روش کار: این مطالعه به روش توصیفی تحلیلی بر روی نمونه های مربوط به 76 بیمار مبتلا به کانسر پروستات که در سال های 1385 تا 1390 در بیمارستان های بعثت و شهید بهشتی همدان پذیرش شده اند انجام شد. براساس سیستم گلیسون آدنوکارسینوم پروستات به دو گروه low grade یا well differentiated با عدد گلیسون 2 تا 6 و high grade یا poorly differentiated با عدد گلیسون 7 تا 10 تقسیم بندی شد. در نمونه هر بیمار بیان مارکرهای bcl2, Ki-67, p53 و Her2-neu توسط روش ایمونوهیستوشیمی ارزیابی شد و بعدازاستخراج اطلاعات و کد گذاری متغیرهای کیفی با استفاده از آزمون های آماری آنالیزانجام شد.

نتایج: از 76 بیمار مبتلا به کارسینوم پروستات 38 مورد (50%) low grade و 38 مورد دیگر (50%) high grade بودند. محدوده سنی بیماران در گروه گرید پایین از 51 تا 85 سال با میانگین سنی 71.2 سال و محدوده سنی مبتلایان به کارسینوم گرید بالا از 49 تا 83 سال با میانگین سنی 73.5 سال می باشد. در 52 مورد    (68.4%) از 76 بیمار مبتلا به کارسینوم پروستات بیان قابل توجه p53 مشاهده شد که 21 مورد (55.3%) در گروه grade low و 31 نمونه (81.6%) در گروه high grade قرار داشتند (P=0.013). واکنش مثبت برای bcl2 در 26 مورد (34.2%) دیده شد اما در مقایسه بین دو گروه گرید پایین (31.6%) و گرید بالا (36.8%) از نظر آماری تفاوت معناداری مشاهده نشد (P=0.405). 78.9% از کانسرهای پروستات برای Her2-neu ایمونوراکتیو بودند که 76.3% در گروه گرید پایین و 81.6% در گروه گرید بالا قرار داشتند (P=0.390). 40مورد (52.6%) کارسینوم های پروستات بیان بالای Ki-67 داشتند که شامل 36.8% ازگروه گرید پایین و 68.4% از گروه گرید بالا بودند (P=0.006).

نتیجه نهایی: در مطالعه حاضر فراوانی بیان Ki-67 و p53 مطابق با سایر مطالعات قبلی در گرید بالای کارسینوم پروستات بیشتر مشاهده می شود اما بیان مارکرهایHer2-neu و bcl2 ارتباطی با گرید ضایعه تومورال ندارد.

متن کامل [PDF 198 kb]   (504 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Scientific Journal of Hamadan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb