دوره 27، شماره 1 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سیناـ بهار 1399 )                   جلد 27 شماره 1 صفحات 61-67 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- استادیار، گروه بیهوشی، عضو مرکز تحقیقات اورولوژی و نفرولوژی و عضو مرکز توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان شهید بهشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- استادیار، گروه بیهوشی، دانشکده‌ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، mrezaei1961@yahoo.com
3- دانشیار گروه آمار زیستی، دانشکده‌ بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- متخصص روان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
5- دکتری حرفه‌ای پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده:   (661 مشاهده)
 سابقه و هدف: تحصیل در حوزه‌ی پزشکی موقعیت پراسترسی است و هدف ما ارزیابی این موضوع است.
مواد و روش‌‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی 93 نفر از کارورزان پزشکی (اینترن) به‌صورت سرشماری بررسی شدند. نمرات کسب‌شده از پرسش‌نامه‌ی استاندارد استرس شغلی بیمارستانی به‌صورت 35 تا 69 استرس کم، 70 تا 104 استرس متوسط و 105 تا 175 استرس شدید دستهبندی شد. دادهها با استفاده از شاخص‌های آمار توصیفی و با نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 16 تحلیل شدند.
یافته‌ها: از 93 کارورز، 36 نفر (7/38 درصد) مرد و 57 نفر (3/61 درصد) زن بودند. میانگین نمره‌ی استرس شغلی برابر با 10 ± 9/109 با دامنه‌ی 86 تا 129 بود. 30 نفر (3/32 درصد) استرس متوسط و 63 نفر (7/67 درصد) استرس شدید داشتند. نمره‌ی استرس شدید زنان بیشتر از مردان بود (7/66 در برابر 69/64 درصد) (78/0P=). بین ساعت کاری در هفته، نوبت کاری، عوامل شیمیایی، عوامل بیولوژی و نمره‌ی استرس گرانباری رابطه‌ی مثبت و معنادار و بین ساعت کاری در هفته و روابط با مافوق و همکار و احساس بی‌کفایتی ارتباط منفی و معنادار وجود داشت.

نتیجه‌گیری: کارورزان پزشکی استرس شغلی زیادی دارند و دانشجویان زن و افرادی که ساعت کاری بیشتری دارند، استرس شغلی بیشتری را تجربه می‌کنند. 
متن کامل [PDF 869 kb]   (279 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانپزشكي