دوره 29، شماره 3 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سیناـ پاییز 1401 )                   جلد 29 شماره 3 صفحات 160-156 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- گروه قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ، aghf@ymail.com
3- گروه پزشکی هسته‌ای، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- مرکز تحقیقات پزشکی مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده:   (732 مشاهده)
سابقه و هدف: با افزایش بیماری‌های قلبی و عروقی، اقدامات تشخیص و درمانی خصوصاً با روش پزشکی هسته‌ای افزایش یافته است. کارکنان بیمارستان قلب و عروق بیمارستان فرشچیان همدان مخصوصاً کارکنان بخش‌های بستری غیرویژه با تعداد زیادی از این بیماران مواجهه داشته‌اند و ترس و نگرانی زیادی ناشی از این مواجهه دارند. در این راستا، مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان مواجهه کارکنان شاغل در بخش‌های بستری غیرویژه بیمارستان قلب و عروق با تشعشعات یونیزان شامل پرتو گاما انجام شد.
مواد و روش‌‌ها: این مطالعه از نوع مقطعی بود که در آن 40 فیلم بج (برای سنجش اشعه) بر سینه کارکنان شاغل در دو بخش بستری مجزا (بخش A و B) از بخش‌های بستری غیرویژه بیمارستان قلب و عروق فرشچیان همدان در سه شیفت کاری مجزا (صبح، عصر و شب) و در سه رده شغلی شامل پرستار، بهیار و کارکنان خدماتی نصب شد. میزان پرتوگیری افراد (بر حسب میلی‌سیورت) در دو بخش مجزا به مدت 4 ماه (2 ماه اول، 2 ماه دوم) اندازه‌گیری شد. از نرم افزار SPSS نسخه 26 برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده شد.
یافته‌ها: میزان مواجهه با اشعه‌های یونیزان شامل پرتو گاما در هر سه رده شغلی پرستاران، بهیاران و کارکنان خدماتی در هر دو دوره ارزیابی و در هر دو بخش کمتراز 0/05 میلی‌سیورت ارزیابی شد که زیر آستانه خطر است.
نتیجه‌گیری: میزان مواجه پرستاران، بهیاران و کارکنان خدماتی شاغل در بخش‌های مطالعه‌شده با تشعشعات یونیزان شامل پرتوگاما در حد مجاز بوده است. لذا محیط کار این افراد برای انجام مراقبت از بیماران ایمن است.
متن کامل [PDF 722 kb]   (335 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: راديولوژي

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.