دوره 17، شماره 3 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-پائيز 1389 )                   جلد 17 شماره 3 صفحات 32-25 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- ، imanifouladi.a@gmail.com
چکیده:   (4504 مشاهده)

مقدمه و هدف: انتروکوکها بعنوان یکی از مهمترین پاتوژنهای عامل عفونتهای بیمارستانی ظاهر شده اند.علاوه بر مقاومت های ذاتی به بسیاری از عوامل ضد میکروبی ، مقاومت های وابسته به پلاسمید و ترانسپوزون را ایجاد می کنند که مقاومت به سطح بالای جنتامایسین (HLGR) از جمله آنها است. HLGR در انتروکوک ها باعث شکست سینرژیسم دارویی یک آمینوگلیکوزید به همراه یک عامل فعال بر علیه دیواره سلولی می شود. معمولا پیدایش سویه های HLGR (MIC≥500μg/ml) در اثر حضور ژن aac(6')-Ie-aph(2")-Ia است.

روش کار: در این مطالعه تجربی در مجموع 142 انتروکوک از بیماران جدا شد . تشخیص گونه انتروکوکها بر اساس تستهای بیوشیمیایی صورت گرفت و تست های حساسیت آنتی بیوتیکی به روش انتشار از دیسک انجام شد. برای جدا کردن انتروکوکهای HLGR از دیسکهای جنتامایسین(μg 120) استفاده شد. MIC برای جنتامایسین به روش براث میکرودیلوشن تعیین شد. PCR برای شناسایی ژن aac(6′)Ie-aph(2″)Ia و واکنش هضم آنزیمی توسط آنزیم محدودالاثر Sca1 انجام شد. یکی از محصولات PCR تعیین توالی و با سویه استاندارد BLAST شد.

نتایج: از 142 سویه 62 (43.7%) آنها HLGR بودند.55 سویه HLGR ، دارای MIC برابر با 1024-512 میکرو گرم بر میلی لیتر داشتند. همه سویه های HLGR بجز یکی از آنها دارای ژن aac(6')-Ie-aph(2")-Ia بودند. 42% از مجموع E.faecalis ها و 44% از مجموع E.faecium ها ، HLGR بودند . در سویه های HLGR شیوع مقاومت به آنتی بیوتیکهای مورد بررسی و مقاومتهای چند دارویی (MDR) در مقایسه با non–HLGR بیشتر بود. شیوع این مقاومتها در گونه های فسیوم بیشتر از فکالیسها بود.محصول PCR تعیین توالی شده با توالی موجود در Genebank مقایسه وتایید شد.

نتیجه نهایی: شیوع بالای MDR و HLGR مشکل عمده ای در مراکز درمانی در ایران می باشد و گسترش ژن aac(6')-Ie-aph(2")-Ia مسئول ایجاد این مقاومت در تهران است .

متن کامل [PDF 508 kb]   (3192 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سایر تخصص هاي باليني

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.