سابقه و هدف: ملاسما نوعی بیماری خوش‏خیم پیگمنتاری پوست، خصوصاً در ناحیه صورت است که می‏تواند باعث تغییرات ظاهری در فرد شود. تاکنون، برای درمان این بیماری روش‏های درمانی زیادی استفاده شده است که هیچ‏کدام از آن‏ها درمان قطعی بیماری نیستند. در این مطالعه، تأثیر هیدروکینون موضعی ۴ درصد به‏ عنوان درمان استاندارد با کلوگزامین ۲ درصد در درمان ملاسما بررسی و مقایسه شد.
مواد و روش‌‌ها: در یک کارآزمایی بالینی تصادفی‏ شده دوسوکور به روش نمونه‏ گیری آسان، 24 بیمار مبتلا به ملاسمای خفیف و قرینه صورت انتخاب شدند. به‏طور تصادفی، یک طرف صورت تحت درمان با هیدروکینون موضعی 4 درصد و طرف مقابل با گلوکزآمین موضعی 2 درصد تخصیص داده شدند. هر دو سمت صورت قبل از درمان و هشت هفته پس از درمان از نظر شدت ضایعات با مقیاس Modified MASI Score بررسی و مقایسه شدند. داده ها با نرم‏ افزار SPSS-26 در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شدند.
یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار سن بیماران 9.83±36.00 سال، 18 نفر (75.0 درصد) زن و 6 نفر (25.0 درصد) مرد بودند. در گروه درمانی هیدروکینون موضعی 4 درصد و گلوکزآمین موضعی 2 درصد، به‏ترتیب میانگین و انحراف معیار نمره Modified MASI Score قبل از درمان 1.07±4.51 و 1.72±4.05، پس از درمان 1.11±1.98 و 1.42±3.15 و اختلاف میانگین قبل و پس از درمان 1.68±2.54 و 1.04±1.34 بود.
نتیجه‌گیری: هر دو داروی هیدروکینون موضعی 4 درصد و گلوکزآمین موضعی 2 درصد در درمان ملاسمای خفیف صورت، مؤثر و نسبتاً ایمن هستند. در درمان ملاسمای خفیف صورت، میزان اثربخشی هیدروکینون موضعی 4 درصد بیشتر از گلوکزآمین موضعی 2 درصد است.