دوره 27، شماره 4 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سینا ـ زمستان 1399 )
جلد 27 شماره 4 صفحات 200-193 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Moghimi H, Borzouei S, Zamani A, Behzad M. Evaluation of the Effect of Empagliflozin Therapy on T Helper 22 Cell-Related Factors in Patients with Type 2 Diabetes Mellitus. , Avicenna J Clin Med. 2021; 27 (4) :193-200
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-2141-fa.html
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-2141-fa.html
مقیمی حمید، برزویی شیوا، زمانی علیرضا، بهزاد مهدی. بررسی اثر درمان با امپاگلیفلوزین بر فاکتورهای مرتبط با سلول‌هایT کمکی 22 در بیماران مبتلا به دیابت شیرین نوع 2. , مجله پزشكي باليني ابن سينا. 1399; 27 (4) :193-200
حمید مقیمی 
، شیوا برزویی ، علیرضا زمانی ، مهدی بهزاد*1
، شیوا برزویی ، علیرضا زمانی ، مهدی بهزاد*1
1- ، m.behzad@umsha.ac.ir
چکیده: (5422 مشاهده)
سابقه و هدف:ازدیاد پاسخ سلول‌های T کمکی 22 (T helper 22, Th22)در پاتوژنز دیابت ملیتوس نوع 2 (T2DM) دخیل است. در این مطالعه، فاکتور رونویسی سلول‌های Th22(AHR) و اینترلوکین 22
(IL-22) در سلول‌های TCD4+ و نیز تأثیر مصرف خوراکی امپاگلیفلوزین بررسیشد. همچنین همبستگی بین فاکتورهای یادشده و پارامترهای بالینی در بیماران تعیین شد.
(IL-22) در سلول‌های TCD4+ و نیز تأثیر مصرف خوراکی امپاگلیفلوزین بررسیشد. همچنین همبستگی بین فاکتورهای یادشده و پارامترهای بالینی در بیماران تعیین شد.
مواد و روش‌‌ها:در این مطالعهمورد-شاهدی 50 بیمار تحت درمان با متفورمین و گلیکلازیدبه دو گروه مساوی دریافت‌کنندهامپاگلیفلوزین (EMPA+) و غیر دریافت‌کنندهامپاگلیفلوزین (‑EMPA، گروه شاهد) تقسیم شدند. سلول‌های TCD4+ خون محیطی در روز شروع و 6 ماه بعد از درمان از بیماران جداسازی و میزان بیان ژنی AHR و IL-22با استفاده ازPCRReal-timeو میزان ترشح IL-22 بعد از تحریک با استفاده از تکنیک الایزاسنجیده شد.
یافته‌ها:میزانگلوکز پلاسمای ناشتا و هموگلوبینA1c در گروه EMPA+ پس از دوره درمان با امپاگلیفلوزین در مقایسه با روز شروع کاهش داشت (001/0>P و 04/0=P). کاهش میزان بیان ژنی IL-22 و ترشحIL-22پس از 6 ماه از آغاز درمان با امپاگلیفلوزیندیده شد (011/0=P و 001/0=P). همبستگی مثبت معنی‌داری میان ترشح IL-22 و بیان ژنی آن با AHR و گلوکز پلاسمای ناشتا و هموگلوبینA1c در بیماران EMPA+ بعد از درمان مشاهده شد (05/0P<).
نتیجه‌گیری:امپاگلیفلوزین علاوه بر خواص ضددیابتی، اثرات ضدالتهابیروی سیستم ایمنی بدن به‌خصوص فاکتورهای مربوط به سلول‌هایTh22 دارد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
ايمني شناسي
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدان
ناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380924
شماره تماس ناشر: 08138382022
ایمیل مجله: s_journal@umsha.ac.ir
ایمیل ناشر: journals@umsha.ac.ir
