دوره 32، شماره 4 - ( مجله پزشکی بالینی ابن سیناـ زمستان 1404 )
جلد 32 شماره 4 صفحات 201-195 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ghasemibasir H, khanlarzade E, Bakhtiari R, Jamshidi M. Evaluation of Serum Level of Adenosine Deaminase in Patients with Plaque Psoriasis before and after Topical Treatment. Avicenna J Clin Med 2026; 32 (4) :195-201
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-3292-fa.html
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-3292-fa.html
قاسمی بصیر حمیدرضا، خانلرزاده الهام، بختیاری رضوان، جمشیدی محمد. بررسی سطح آدنوزین دآمیناز در بیماران مبتلا به پسوریازیس پلاکی قبل و بعد از درمانهای موضعی. مجله پزشكي باليني ابن سينا. 1404; 32 (4) :195-201
1- گروه آسیب شناسی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- گروه درماتولوژی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،jamshidim84@yahoo.com
2- گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
3- دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
4- گروه درماتولوژی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران ،
چکیده: (79 مشاهده)
سابقه و هدف: آدنوزین دآمیناز آنزیمی است که در کاتابولیسم بازهای پورینی نقش دارد و اوریکاسید محصول نهایی حاصل از متابولیسم بازهای پورینی است. این مطالعه با هدف تعیین سطح سرمی آدنوزین دآمیناز در بیماران مبتلا به پسوریازیس پلاکی قبل و بعد از درمانهای موضعی و مقایسۀ آن با گروه شاهد انجام شد.
مواد و روشها:در این مطالعۀ مورد شاهدی که بر روی بیماران مراجعهکننده به درمانگاه پوست بیمارستان سینا فرشچیان همدان در سال 1401 انجام شد، سطح سرمی آدنوزین دآمیناز و اوریکاسید در 30 بیمار مبتلا به پسوریازیس و 30 فرد سالم که از نظر سن و جنس با بیماران همسان شده بودند به روش الایزا اندازهگیری و شدت بیماری پسوریازیس با مقیاس PASI ارزیابی شد. دادهها با نرمافزار SPSS نسخۀ 20 و آزمونهای کولموگروف-اسمیرنوف، من-ویتنی، ویلکاکسون، تی مستقل و متغیرهای کیفی با مجذور کای تجزیهوتحلیل شدند. سطح معناداری 0.05 > در نظر گرفته شد.
یافتهها: هر دو گروه از نظر سن و جنس تفاوت آماری معنیداری نداشتند. میانگین شاخص تودۀ بدنی (BMI) در گروه بیمار 28.38 و در گروه شاهد 25.5 بود. سطح آدنوزین دآمیناز در گروه بیمار (قبل از درمان) بهطور معنیداری بیشتر از گروه شاهد بود (0.002=P). سطح اوریکاسید در گروه بیمار (قبل از درمان) بهطور معنیداری بیشتر از گروه شاهد بود (0.001=P). سطح آدنوزین دآمیناز پس از درمان بهطور معنیداری کاهش یافت (0.01=P). سطح اوریکاسید پس از درمان بهطور معنیداری کاهش یافت (0.03=P). شدت بیماری (PASI score) پس از درمان بهطور معنیداری کاهش یافت (0.03=P). بین سطح اوریکاسید و شدت بیماری ارتباط مثبت، مستقیم و معنیداری وجود داشت؛ یعنی با بالاتربودن اوریکاسید شدت بیماری افزایش یافت (0.39=P). بین متغیرهای سن، شاخص تودۀ بدنی و شدت بیماری (PASI score) و آدنوزین دآمیناز ارتباط معنیداری وجود نداشت.
نتیجهگیری: سطح آدنوزین دآمیناز و اوریکاسید در بیماران مبتلا به پسوریازیس پلاکی بالاتر از افراد سالم است و پس از درمان سطح آنها کاهش مییابد. بین سطح اوریکاسید و شدت بیماری ارتباط مستقیمی وجود دارد.
مواد و روشها:در این مطالعۀ مورد شاهدی که بر روی بیماران مراجعهکننده به درمانگاه پوست بیمارستان سینا فرشچیان همدان در سال 1401 انجام شد، سطح سرمی آدنوزین دآمیناز و اوریکاسید در 30 بیمار مبتلا به پسوریازیس و 30 فرد سالم که از نظر سن و جنس با بیماران همسان شده بودند به روش الایزا اندازهگیری و شدت بیماری پسوریازیس با مقیاس PASI ارزیابی شد. دادهها با نرمافزار SPSS نسخۀ 20 و آزمونهای کولموگروف-اسمیرنوف، من-ویتنی، ویلکاکسون، تی مستقل و متغیرهای کیفی با مجذور کای تجزیهوتحلیل شدند. سطح معناداری 0.05 > در نظر گرفته شد.
یافتهها: هر دو گروه از نظر سن و جنس تفاوت آماری معنیداری نداشتند. میانگین شاخص تودۀ بدنی (BMI) در گروه بیمار 28.38 و در گروه شاهد 25.5 بود. سطح آدنوزین دآمیناز در گروه بیمار (قبل از درمان) بهطور معنیداری بیشتر از گروه شاهد بود (0.002=P). سطح اوریکاسید در گروه بیمار (قبل از درمان) بهطور معنیداری بیشتر از گروه شاهد بود (0.001=P). سطح آدنوزین دآمیناز پس از درمان بهطور معنیداری کاهش یافت (0.01=P). سطح اوریکاسید پس از درمان بهطور معنیداری کاهش یافت (0.03=P). شدت بیماری (PASI score) پس از درمان بهطور معنیداری کاهش یافت (0.03=P). بین سطح اوریکاسید و شدت بیماری ارتباط مثبت، مستقیم و معنیداری وجود داشت؛ یعنی با بالاتربودن اوریکاسید شدت بیماری افزایش یافت (0.39=P). بین متغیرهای سن، شاخص تودۀ بدنی و شدت بیماری (PASI score) و آدنوزین دآمیناز ارتباط معنیداری وجود نداشت.
نتیجهگیری: سطح آدنوزین دآمیناز و اوریکاسید در بیماران مبتلا به پسوریازیس پلاکی بالاتر از افراد سالم است و پس از درمان سطح آنها کاهش مییابد. بین سطح اوریکاسید و شدت بیماری ارتباط مستقیمی وجود دارد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
درماتولوژي
چکیده گسترده [HTML 26 KB] (21 دریافت)
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
حق تالیف (کپی رایت) برای مولفان محفوظ است.
صاحب امتیاز: دانشگاه علوم پزشکی همدان
ناشر: انتشارات دانشگاه علوم پزشکی همدان
شماره تماس مجله: 08138380924
شماره تماس ناشر: 08138380548
ایمیل مجله: s_journal@umsha.ac.ir
ایمیل ناشر: journals@umsha.ac.ir
