دوره 12، شماره 3 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-پائيز 1384 )                   جلد 12 شماره 3 صفحات 23-20 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hashemian F, Farahani F. Frequency of Nasal Polyposis in Chronic Rhinosinusitis and Role of Endoscopic Examination in Correct Diagnosis. Avicenna J Clin Med 2005; 12 (3) :20-23
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-530-fa.html
هاشمیان فرناز، فراهانی فرهاد. فراوانی پولیپوز بینی در رینوسینوزیت مزمن و نقش معاینه آندوسکوپیک در تشخیص آن. مجله پزشكي باليني ابن سينا. 1384; 12 (3) :20-23

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-530-fa.html


1- ، dr_f_farahani@yahoo.com
چکیده:   (7242 مشاهده)

مقدمه و هدف : رینوسینوزیت حاد ومزمن یکی از شایعترین بیماریها در سطح جهان بوده و پولیپوزیس یکی از عوارض رینوسینوزیت مزمن آلرژیک یا التهابی محسوب میشود.  هدف از این مطالعه تعیین همراهی پولیپوزیس با رینوسینوزیت مزمن در بیمارانی است که تحت عمل جراحی آندوسکوپیک سینوس قرار گرفته اند.

روش کار : در این مطالعه توصیفی ـ مقطعی 192 بیمار مبتلا به رینوسینوزیت مزمن که طی سالهای 79 تا 82 در بیمارستان امام خمینی دانشگاه علوم پزشکی همدان تحت عمل جراحی آندوسکوپیک سینوس قرار گرفته بودند بررسی شده اند. تمامی بیمارانی که با شکایت های مربوط به رینوسینوزیت مزمن مراجعه می کردند توسط متخصص گوش وحلق وبینی معاینه شده سپس در صورتیکه علائم بالینی شواهدی از رینوسینوزیت مزمن را نشان میداد پس از درمانهای مناسب علاوه بر آندوسکپی تشخیصی و سی تی اسکن کرونال استاندارد از بینی وسینوسهای پارانازال ، در صورت وجود اندیکاسیون جراحی تحت عمل جراحی آندوسکوپیک سینوس قرار می گرفتند. سپس بیمارانی که دارای پولیپ بودند تا یکسال پیگیری شده و از نظرعود پولیپ بررسی می شدند و اطلاعات مربوطه درچک لیست ثبت ونتایج توسط برنامه  SPSSآنالیز می شد.

نتایج : در این مطالعه شیوع پولیپ در بیماران با رینوسینوزیت مزمن 77 نفر (40%) بود. از این تعداد 63.6% مرد و 36.3% زن و میانگین سن بیماران مبتلا به پولیپوزیس 39.2 سال بود. شایعترین سینوس درگیر اتموئید قدامی و بعداز آن سینوس ماگزیلر بود. 43% بیماران سابقه ای از آلرژی را ذکر کرده اند. پس از یکسال پیگیری، میزان عود مجدد پولیپوزیس 6.6% بود.

نتیجه نهائی : با توجه به اینکه درصد قابل توجهی از بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن دارای پولیپوزیس بوده و با توجه به علائم آزار دهنده پولیپ بینی و عوارض شدید ناشی از آن و عدم وجود یافته های رادیولوژیک مثبت دال بر وجود پولیپوزیس در بعضی از بیماران ، نقش اندوسکوپی تشخیصی بینی بویژه در اولین مراحل مراجعه بیماران جهت رسیدن به تشخیص سریعتر بارز بوده و تسریع در جراحی آندوسکوپیک این ضایعات نیز مورد تاکید می باشد.

متن کامل [PDF 182 kb]   (2193 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سایر تخصص هاي باليني

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی بالینی ابن سینا می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Avicenna Journal of Clinical Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb