این پژوهش یک مطالعه توصیفی – تحلیلی بود. نمونه مورد مطالعه از 60 کودک سن دبستان مبتلا به تالاسمی (گروه مورد) و 60 کودک سن دبستان سالم (گروه شاهد) تشکیل شد. برای انتخاب نمونه ابتدا با روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی چهار مرکز تزریق خون و سپس با روش پوآسن کودکان تالاسمی انتخاب شدند. جهت گروه شاهد به کمک قرعه کشی از مدارس کودکان تالاسمی 9 دبستان انتخاب و سپس با روش نمونه گیری ساده کودکان سالم انتخاب شدند. ابراز گردآوری داده ها پرسشنامه بود. یافته های حاصل نشان دادند که بطور معنی داری اعتماد بنفس و شایستگی اجتماعی کودکان تالاسمی کمتر و مشکلات رفتاری آنان بیشتر از کودکان سالم است. لذا می توان بیان نمود که رشد روانی – اجتماعی کودکان سن دبستان مبتلا به تالاسمی از کودکان سالم در همان سنین پائین تر است.