دوره 15، شماره 1 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-بهار 1387 )                   جلد 15 شماره 1 صفحات 44-49 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rahmati M, Nazem F, Shabani Moghadam K, Rahmati M M. hronic Traumatic Brain Injury in Amateur Boxers. AJCM. 2008; 15 (1) :44-49
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-384-fa.html
رحمتی مسعود، ناظم فرزاد، شعبانی مقدم کیوان، رحمتی محمدمهدی. آسیب های مغزی مزمن در بوکسورهای آماتور. مجله پزشكي باليني ابن سينا. 1387; 15 (1) :44-49

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-384-fa.html


کارشناسی ارشد گروه تربيت بدنی، دانشکده ادبيات و علوم انسانی، دانشگاه بوعلی سينا، همدان، ايران. ، Masoud2_rahmati@yahoo.com
چکیده:   (1388 مشاهده)

مقدمه و هدف: ورزش بوکس با گرایشی که در بین قشر جوان و نوجوان دارد، به دلیل خشونت ظاهری و اصابت ضربات مستقیم مشت به سر، صورت و سیستم عصبی مرکزی، پیوسته مورد انتقاد مجامع گوناگون قرار گرفته است. گروهی در انجمن های ورزشی و پزشکی، بوکس را همراه عوارض جسمانی و عصب شناختی می دانند، گروهی دیگر نیز معتقدند که عوارض جانبی این ورزش بیش از سایر ورزشها نیست. بر این اساس هدف این مطالعه تعیین آسیب های مغزی مزمن در گروهی از بوکسورهای آماتور بود.

روش کار: در یک مطالعه مورد ـ شاهدی سه گروه 20 نفری از مردان ورزشکار بطور اتفاقی انتخاب شدند. گروه اول بوکسورهای آماتور با حداقل 4 سال فعالیت (در معرض ضربات مستقیم به سر)، گروه دوم فوتبالیست های آماتور با حداقل 4 سال فعالیت(در معرض ضربات نه چندان شدید به سر)، و گروه سوم افراد غیر ورزشکار. گروه ها به لحاظ وزن، قد، سن و تحصیلات همگن بودند. برای درک اختلال مغزی ، از روش مصاحبه بوسیله پزشک استفاده گردید. سپس آزمونهای ویسکانسین، بوناردل، بندر گشتالت، حافظه بصری کیم کاراد، بنتون و حافظه وکسلر(فرم الف)، انجام گرفت و در ساعت مشخص و شرایط یکسان از آزمودنی ها در حالت استراحت نوار مغزی گرفته شد.

نتایج: تجانس واریانس های بین گروهی به روش آماری بدست آمد. بعلاوه تفاوت معنی داری میان جنبه نوروسایکولوژیک توانایی های دیداری- ساختاری در گروه ها بدست آمد (P=0.001 ). در آزمون حافظه بصری کیم کاراد، در حافظه بصری میان مدت و بلند مدت اختلاف معنی داری در سه گروه مشاهده شد (P=0.000 و P=0.009)، بطوریکه کمترین نمره ها به بوکسورها تعلق داشت. همچنین 6 مورد EEG غیر نرمال در بوکسورها مشاهده شد.

نتیجه نهائی: به طور کلی می توان خاطر نشان کرد که یک دوره چهار ساله ورزش بوکس آماتور می تواند اثر معنی داری بر نقصان ادراک و حافظه دیداری و جهت یابی فضایی بوکسورها داشته باشد. بعلاوه بوکس آماتور در مطالعه ما ارتباط معنی داری با آسیب های مغزی مزمن داشت.

متن کامل [PDF 211 kb]   (423 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله پزشکی بالینی ابن سینا می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | Avicenna Journal of Clinical Medicine

Designed & Developed by : Yektaweb