دوره 13، شماره 4 - ( مجلۀ علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان-زمستان 1385 )                   جلد 13 شماره 4 صفحات 27-31 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mousavi S H, Rasteh H R. The Comparison of Fracture :::union::: Duration of Shaft of Femur in Plating Method and Interlocking Intramedullary Nailing. Sci J Hamadan Univ Med Sci . 2007; 13 (4) :27-31
URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-457-fa.html
موسوی سیدحمید، رسته حمیدرضا. مقایسه مدت زمان جوش خوردن در شکستگی های تنه استخوان ران با استفاده از دو روش پیچ و پلاک و میله داخل استخوانی فیکس شونده. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان. 1385; 13 (4) :27-31

URL: http://sjh.umsha.ac.ir/article-1-457-fa.html


استاديار گروه ارتوپدی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ايران. ، h_mousavi@med.mui.ac.ir
چکیده:   (618 مشاهده)

مقدمه و هدف : شکستگی استخوان ران یکی از شایعترین شکستگی هایی است که یک ارتوپد با آن مواجه می شود و بعلت اینکه بزرگترین استخوان تحمل کننده وزن می باشد، شکستگی آن همراه با ناتوانی شدید و طولانی مدت می باشد . در سالهای اخیر استفاده از روش میله داخل استخوانی فیکس شونده (closed interlocking intramedullary nail) روش انتخابی درمان این نوع شکستگی ها می باشد که باعث کاهش عوارض و مدت زمان ناتوانی می شود . تاکنون مطالعه ای در کشور ما جهت مقایسه این روش با روش متداول پیچ و پلاک صورت نگرفته است. به همین منظور این مطالعه با هدف بررسی و مقایسه مدت زمان لازم جهت جوش خوردن با استفاده از این دو روش درمانی انجام گرفت.

روش کار : این مطالعه یک کارآزمایی بالینی است که در آن 48 بیمار بصورت تصادفی در دو گروه درمانی 24 نفری قرار گرفتند و تحت درمان با دو روش جااندازی باز و ثابت کردن با پیچ و پلاک و جا اندازی بسته و ثابت کردن با میله داخل استخوانی فیکس شونده قرار گرفتند. برای مدت یکسال از نظر مدت زمان لازم جهت جوش خوردن پی گیری  شدند. اطلاعات بدست آمده با آزمونهای آماری تی تست و مجذور کای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

نتایج : یافته های بدست آمده در پایان مطالعه بصورت کاهش مدت زمان جوش خوردن در روش میله فیکس شونده (14.4 هفته) نسبت به روش پیچ و پلاک ( 19.6 هفته) مشخص گردید (p< 0.001) . در شکستگی های باز مدت زمان جوش خوردن بطور مشخص افزایش نشان داد ( P< 0.02) . همچنین بروز عفونت وجوش نخوردن در گروه پیچ و پلاک بیشتر بود.

نتیجه نهائی : استفاده از روش میله داخل استخوانی فیکس شونده بعلت کاهش زمان جوش خوردن و ناتوانی و برگشت سریعتر بیمار به زندگی فعال قویاً توصیه می گردد. فراهم آوردن امکانات و تجهیزات مناسب این روش جراحی در تمام مراکزی که اعمال جراحی ارتوپدی در آن انجام می شود کم هزینه تر و مقرون به صرفه تر  است.

متن کامل [PDF 162 kb]   (806 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی همدان می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Scientific Journal of Hamadan University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb